Το Εδιμβούργο είναι μια από εκείνες τις πόλεις που, όσο περισσότερο περπατάς, τόσο περισσότερα επίπεδα ξεκολλάς. Πίσω από τις βιτρίνες του Royal Mile, τα μουσεία που σφύζουν από τουρίστες και τις γεμάτες παμπ, κρύβεται μια πολύ πιο οικεία πόλη, φτιαγμένη από κρυμμένοι κήποι, σιωπηλές αυλές, μυστηριώδη σοκάκια και μικρές ιστορίες που σχεδόν ποτέ δεν εμφανίζονται σε ταξιδιωτικούς οδηγούς.
Αν θέλετε να ξεπεράσετε τα συνηθισμένα κλισέ, αυτός ο οδηγός είναι για εσάς και για όποιον άλλον ψάχνει πόλεις που αξίζει να επισκεφτείτε τον χειμώναΕδώ θα βρείτε το Οι πιο μυστικές γωνιές του ΕδιμβούργουΑπό κήπους που μοιάζουν βγαλμένους κατευθείαν από παραμύθι μέχρι ξεχασμένα νεκροταφεία, σκηνικά της Άγριας Δύσης, ιδιόρρυθμα μουσεία και περίκλειστα μέρη όπου εξακολουθούν να μιλούν για φαντάσματα.
Μυστικές και λιγότερο γνωστές γωνιές του Εδιμβούργου
Πέρα από τα μνημεία-καρτ ποστάλ, το Εδιμβούργο είναι γεμάτο μικρούς θησαυρούς: Οικιστικοί δρόμοι που διατηρούν τη βικτωριανή τους αίσθηση, απομεινάρια σταθμών-φαντασμάτων, πολυκατοικίες που μοιάζουν με κάστρο και καμάρες που κάποτε ήταν πύλες προς παλιές αγορέςΠολλά από αυτά τα μέρη απέχουν λίγα λεπτά με τα πόδια από το κέντρο, αλλά περνούν απαρατήρητα από τους περισσότερους επισκέπτες.
Ένα καλό παράδειγμα είναι η παλιά αψίδα του Αγορά StockbridgeΚρυμμένη ανάμεσα στην οδό St Stephen και την πλατεία Hamilton, η αρχική αγορά έκλεισε το 1906, αλλά η είσοδός της εξακολουθεί να υπάρχει, φέροντας την επιγραφή που υπόσχεται κρέας, ψάρι, φρούτα και πουλερικά. Σήμερα, αν περπατήσετε μέσα από αυτήν, δεν θα βρείτε κανέναν πάγκο με φαγητό, αλλά μάλλον έναν ήσυχο οικιστικό δρόμο, το είδος του δρόμου όπου θα θέλατε να χαλαρώσετε και να ξεφύγετε για λίγο από τη φασαρία του κέντρου της πόλης.
Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στο Φάουντενμπριτζ, μια γειτονιά που έχει μεταμορφωθεί πλήρως. Ανάμεσα στα σύγχρονα κτίρια, η αψίδα του Κρεοπωλείο του ΕδιμβούργουΗ παλιά κρεαταγορά, που εγκαινιάστηκε το 1884 για να μετακινηθούν τα σφαγεία και τα ζώα μακριά από το ιστορικό κέντρο. Μόνο η πέτρινη πύλη έχει απομείνει από το αρχικό συγκρότημα, μαρτυρία μιας εποχής που αυτή η περιοχή μύριζε περισσότερο στάβλο παρά γραφεία.
Ένα άλλο περίεργο ίχνος του παρελθόντος είναι η πράσινη και κόκκινη αψίδα που θα δείτε δίπλα στο ξενοδοχείο Caledonian, στο δυτικό άκρο της οδού Princes. Μοιάζει με πύλη από μια Chinatown, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα από τα λίγα εναπομείναντα ίχνη του Σταθμός Princes StreetΟ σιδηροδρομικός σταθμός που καταλάμβανε αυτή την πλευρά της λεωφόρου και κατεδαφίστηκε το 1970. Το ξενοδοχείο Balmoral, στο άλλο άκρο, διατηρεί άμεση σύνδεση με τον σταθμό Waverley, αλλά εδώ μόνο αυτή η αψίδα παραμένει ως υπενθύμιση.
Αν σας αρέσουν οι διαφορετικές απόψεις, ελάτε Ramsay GardenΣτην Παλιά Πόλη, είναι αυτή η πολυκατοικία με τις λευκές προσόψεις και τους μυτερούς πυργίσκους που μπορείς να δεις από την οδό Princes σαν κάστρο σκαρφαλωμένο σε βράχο. Μπορείτε να έχετε πρόσβαση από το Royal Mile μέσω μιας πολύ φωτογενούς σκάλας, αλλά το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να περπατήσετε μέχρι το τέλος του δρόμου και να ρίξετε μια ματιά στις πίσω αυλές, όπου μπορείτε να εκτιμήσετε καλύτερα τη συλλογή σπιτιών - πρώην φοιτητικές εστίες και τώρα εξαιρετικά πολυτελή ιδιωτικά διαμερίσματα.
Γραφικοί δρόμοι, στάβλοι και ασυνήθιστες διακοσμήσεις
Το Εδιμβούργο είναι ένας παράδεισος αν σας αρέσει να χαθείτε σε όμορφους δρόμους. Εκτός από την πασίγνωστη οδό Victoria και την Circus Lane, η πόλη είναι γεμάτη οικιστικά σοκάκια με χαμηλά σπίτια, πολύχρωμες προσόψεις και παλιούς στάβλους που έχουν μετατραπεί σε κατοικίες τα οποία σπάνια επισκέπτονται οι τουρίστες.
Ένα από τα πιο γοητευτικά παραδείγματα είναι Κήποι ΓκλένισλαΣτη γειτονιά The Grange, νότια της πόλης, είναι ένας ήσυχος μικρός δρόμος γεμάτος με σπίτια με πολύχρωμες προσόψεις, λουλούδια παντού και μια σιωπή που έρχεται σε έντονη αντίθεση με τον θόρυβο του κέντρου της πόλης. Είναι το ιδανικό μέρος για να φανταστεί κανείς πώς πρέπει να είναι να ζεις σε ένα Εδιμβούργο σαν καρτ ποστάλ, με έναν μπροστινό κήπο και ένα ποδήλατο ακουμπισμένο στην πόρτα.
Πολύ κοντά, στην περιοχή Morningside, βρίσκεται μια κρυφή γωνιά που μοιάζει με αστείο: ένα Σετ Άγριας Δύσης Στη μέση ενός στενού. Είναι ξύλινες προσόψεις που μιμούνταν κτίρια της Άγριας Δύσης για ένα παλιό κατάστημα επίπλων και που επιβιώνουν σήμερα, λίγο ετοιμόρροπες, ως μια αστική ιδιομορφία. Δεν είναι το πιο «όμορφο» μέρος της πόλης, αλλά σίγουρα είναι ένα από τα πιο περίεργα.
Μια άλλη ομάδα δρόμων που μαγεύει είναι αυτοί που ονομάζονται σταύλοι αρχοντόσπιτωνΠρώην στάβλοι και αμαξοστάσια έχουν μετατραπεί σε διώροφα εξοχικά σπίτια με φαρδιές πόρτες και μικροσκοπικά παράθυρα. Η πιο διάσημη είναι η Circus Lane στο Stockbridge, αλλά αν θέλετε κάτι πιο ήσυχο, κατευθυνθείτε προς Μπέλφορντ ΜιουςΠολύ κοντά στο χωριό Ντιν. Εκεί θα βρείτε μια σειρά από σπίτια με μια αίσθηση χωριού, σχεδόν έρημα, και με την αίσθηση ότι έχετε ανακαλύψει ένα καλά κρυμμένο μυστικό.
Αν συνεχίσετε την εξερεύνηση, θα δείτε ότι η πόλη είναι γεμάτη από κλειστά δρομάκια και εσωτερικές αυλές με μια πολύ ιδιαίτερη αισθητική. Στο Royal Mile, για παράδειγμα, ανοίγει κάποιος Τσέσελς ΚορτΜια αυλή του 18ου αιώνα όπου ο θόρυβος του δρόμου εξαφανίζεται αμέσως. Εκτός από τους μικρούς κοινόχρηστους κήπους, θα βρείτε μια πόρτα που πλαισιώνεται από ένα φυτό κλαδεμένο σε σχήμα καρδιάς - μια από εκείνες τις μικροσκοπικές λεπτομέρειες που κάνουν το Εδιμβούργο τόσο σαγηνευτικό.
Μυστικοί κήποι και οάσεις ηρεμίας
Ένα από τα καλύτερα κρυμμένα μυστικά του Εδιμβούργου είναι το... κρυμμένοι κήποιΠολλοί από αυτούς τους κήπους δημιουργήθηκαν τον 17ο αιώνα, όταν η αριστοκρατία αγόρασε μη αναπτυγμένα οικόπεδα στο Canongate (στο ανατολικό άκρο του Royal Mile) για να δημιουργήσει ιδιωτικούς χώρους πρασίνου όπου θα μπορούσαν να ξεφύγουν από τον υπερπληθυσμό της Παλιάς Πόλης. Αιώνες αργότερα, αρκετοί από αυτούς τους κήπους αποκαταστάθηκαν χάρη σε γειτονικούς συλλόγους και σήμερα σχηματίζουν ένα δίκτυο οάσεων λίγα βήματα από τους πιο πολυσύχναστους δρόμους.
Το ίδιο το Royal Mile έχει πολλά υπέροχα παραδείγματα. Trunk's CloseΈνα σοκάκι που προφανώς δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο, αν περπατήσετε μέχρι το τέλος θα βρείτε έναν πολύ ήσυχο κυκλικό κήπο, με το άγαλμα του πολεοδόμου και βοτανολόγου Patrick Geddes, υπεύθυνου για μεγάλο μέρος της αναγέννησης της Παλιάς Πόλης, και ένα γλυπτό ενός κόκορα με γυαλιά που λειτουργεί ως σιωπηλός φύλακας του τόπου.
Λίγο πιο πέρα είναι το Κήπος Dunbar's CloseΊσως το πιο εκπληκτικό. Σχεδιασμένο σε στιλ κήπου του 17ου αιώνα, χωρίζεται σε γεωμετρικά παρτέρια, με αρωματικά βότανα, λουλούδια και μικρά δέντρα που αναδημιουργούν τη βλάστηση της εποχής. Αν ανεβείτε στα διαφορετικά επίπεδα, θα ανακαλύψετε κρυφές γωνιές ανάμεσα σε ψηλούς φράκτες, διακριτικά παγκάκια και μια ηρεμία που είναι δύσκολο να πιστέψετε δεδομένης της εγγύτητάς του με το Κοινοβούλιο και το Παλάτι του Χόλιρουντ.
Στο πίσω μέρος του Τσαγερί της ΚλαρίνταΈνα κλασικό τσαγερί στο Canongate ανοίγει έναν ακόμη μικροσκοπικό αλλά πολύχρωμο κήπο στην αυλή. Είναι ένας από εκείνους τους χώρους που σχεδόν μοιάζει με φυσική προέκταση του καφέ: φυτά σε γλάστρες, λουλούδια που σκαρφαλώνουν στους τοίχους και τραπέζια όπου θα θέλετε να χαλαρώσετε πίνοντας τσάι και ένα σκονάκι, ενώ η ροή των τουριστών συνεχίζεται έξω.
Δυτικότερα, πολύ κοντά στο Κάθισμα του Αρθούρου, βρίσκεται ένας από τους πιο ιδιαίτερους κήπους της πόλης: ο Ο Κήπος του Δρ. ΝιλΣτο Ντάντινγκστον, που δημιουργήθηκε το 1963 από τους γιατρούς Άντριου και Νάνσι Νιλ, βρίσκεται στην άκρη της λίμνης Ντάντινγκστον, σε μια γειτονιά που μοιάζει με αυτόνομο χωριό. Μονοπάτια που ελίσσονται μέσα από δέντρα, λουλούδια παντού και παγκάκια με θέα στο νερό καθιστούν αυτό το μέρος έναν κλασικό «μυστικό κήπο», προσβάσιμο μόνο σε όσους τολμούν να βγουν από την πεπατημένη τουριστική διαδρομή.
Αν θέλετε να συνδυάσετε τη φύση και τη θέα, ανεβείτε στο Μπλάκφορντ ΧιλΟ λόφος που υψώνεται πολύ κοντά στους Κήπους Γκλένισλα. Από την κορυφή, θα έχετε μια από τις πιο ολοκληρωμένες πανοραμικές θέες του Εδιμβούργου, με το κάστρο, το Κάθισμα του Αρθούρου και τη Νέα Πόλη στα πόδια σας. Και, αν θέλετε περισσότερους χώρους πρασίνου, κατευθυνθείτε προς το Κήπος Φιλίας του ΚιότοΟ Ιαπωνικός κήπος στο Κάστρο Λόριστον στο Σίλβερκνόους. Ανάμεσα σε γέφυρες, πέτρινα φανάρια και σφενδάμια, θα νιώσετε σαν να έχετε διασχίσει τη μισή υφήλιο χωρίς να φύγετε από την πόλη.
Ποτάμια, θαυματουργά πηγάδια και γειτονιές με ψυχή μικρής πόλης
Μία από τις πιο ευχάριστες βόλτες στην πόλη ακολουθεί την πορεία του Νερό του ΛιθΟ ποταμός που διασχίζει το Εδιμβούργο από τα δυτικά προς τα ανατολικά. Από την περιοχή Balerno μέχρι το Leith, ένα πεζόδρομος εκτείνεται κατά μήκος δασωμένων όχθων, περνώντας από παλιούς μύλους και πέτρινες γέφυρες που σε κάνουν να ξεχνάς για μια στιγμή ότι βρίσκεσαι σε μια πρωτεύουσα.
Κοντά στο Στόκμπριτζ, ανάμεσα στη βλάστηση, εμφανίζεται το Πηγάδι του Αγίου ΒερνάρδουΈνας μικρός, κυκλικός, νεοκλασικός ναός προστατεύει μια πηγή. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Άγιος Βερνάρδος έφτασε άρρωστος στο Εδιμβούργο τον 12ο αιώνα και ανέκτησε την υγεία του αφού ήπιε από αυτά τα νερά. Η πηγή έπεσε στη λήθη μέχρι που ανακαλύφθηκε ξανά και για ένα διάστημα έγινε τόπος προσκυνήματος για όσους αναζητούσαν θαυματουργές θεραπείες. Ένας ευγενής, ευγνώμων για τις υποτιθέμενες δυνάμεις της, παρήγγειλε το κομψό ιερό που βλέπουμε σήμερα.
Αν συνεχίσετε να περπατάτε κατά μήκος της όχθης του ποταμού, θα φτάσετε Dean χωριόΤο Λιθ, ένα πρώην χωριό μυλωνάδων, έχει μετατραπεί σε μια από τις πιο όμορφες γειτονιές της πόλης. Σπίτια από καφέ πέτρα, απότομες στέγες, στενές γέφυρες και μια ηρεμία που έρχεται σε έντονη αντίθεση με την κοντινή Νέα Πόλη οδηγούν πολλούς να το περιγράψουν ως «ένα μικρό χωριό μέσα στο Εδιμβούργο». Φροντίστε να επισκεφθείτε τα σημεία με θέα στο Νερό του Λιθ και να εξερευνήσετε τα στενά σοκάκια που ανηφορίζουν προς τις Εθνικές Πινακοθήκες Μοντέρνας Τέχνης.
Πιο κάτω από το ρεύμα, ακολουθώντας την πορεία του ποταμού μέχρι τις εκβολές του, θα βρείτε Leithτο ιστορικό λιμάνι. Εκτός από τα μπαρ και τα εστιατόρια δίπλα στο νερό, κρύβει άγνωστα διαμάντια όπως Trinity HouseΈνα κομψό κτίριο που κάποτε στέγαζε τη ναυτική συντεχνία και τώρα λειτουργεί ως ναυτικό μουσείο. Στο εσωτερικό του, θα βρείτε τα πάντα, από όργανα πλοήγησης μέχρι χαυλιόδοντες ναρβάλ, αν και συνήθως απαιτείται κράτηση εκ των προτέρων για τις επισκέψεις.
Και αν ψάχνετε για ανοιχτή θάλασσα, απλώς πάρτε ένα τοπικό λεωφορείο και θα βρίσκεστε στην παραλία Πορτομπέλο σε λιγότερο από μισή ώρα. Ελαφριά άμμος, ένας παραλιακός δρόμος, καφετέριες με θέα το Firth of Forth και, με λίγη τύχη, μια από εκείνες τις ηλιόλουστες μέρες που οι ντόπιοι απολαμβάνουν σαν να ήταν η κορύφωση του Αυγούστου στη Μεσόγειο, με αντηλιακό και πετσέτα στο χέρι.
Νεκροταφεία, θρύλοι και η πιο σκοτεινή πλευρά του Εδιμβούργου
Το Εδιμβούργο δεν θα ήταν Εδιμβούργο χωρίς αυτό νεκροταφεία, θρύλοι για φαντάσματα και ιστορίες θανάτου και πανώληςΜεγάλο μέρος της ταυτότητας της πόλης βασίζεται σε εκείνες τις σκοτεινές ιστορίες που λέγονται στις νυχτερινές περιηγήσεις, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις έχουν μια εκπληκτικά στέρεα ιστορική βάση.
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά νεκροταφεία είναι αυτό του Ενοριακή Εκκλησία του Αγίου ΚάθμπερτΣτους πρόποδες του κάστρου, δίπλα στους Κήπους της οδού Princes, το νεκροταφείο είναι ένα άψογο σκηνικό, με ταφόπλακες καλυμμένες με βρύα, κοράκια που κρώζουν και τη σιλουέτα του κάστρου στο βάθος. Το νεκροταφείο είναι πάντα ανοιχτό και η εκκλησία είναι επισκέψιμη σε περιορισμένες ώρες. Από μια συγκεκριμένη γωνία, μπορείτε να απολαύσετε μια από τις πιο φωτογενείς θέες του κάστρου πλαισιωμένη από τους τάφους.
El Νεκροταφείο Γκρέιφραϊαρς Είναι ακόμη πιο διάσημο. Εκεί, ο τάφος του θρυλικού σκύλου Greyfriars Bobby, ο οποίος πέρασε χρόνια φυλάσσοντας την τάφο του ιδιοκτήτη του, είναι διάσπαρτος με μαυσωλεία που συνδέονται με παραφυσικά φαινόμενα, όπως αυτό του Sir George Mackenzie, με το παρατσούκλι «Bloody Mackenzie».
Στα νότια της πόλης, μισοκρυμμένο πίσω από έναν τοίχο, βρίσκεται το Εβραϊκό Νεκροταφείο ΕπιστημώνΤο πρώτο εβραϊκό νεκροταφείο στο Εδιμβούργο, που χρησιμοποιήθηκε μεταξύ 1816 και 1867, περιέχει μόνο 29 τάφους, ο καθένας με εβραϊκές επιγραφές και μικρές πέτρες τοποθετημένες στην ταφόπλακα, όπως ορίζει η εβραϊκή παράδοση. Πλέον είναι κλειστό για το κοινό, αλλά μπορεί κανείς να το δει από τον δρόμο, και ακριβώς απέναντι, μια πλάκα τιμά τη μοναδική καταγεγραμμένη συνάντηση μεταξύ του Σερ Γουόλτερ Σκοτ και του Ρόμπερτ Μπερνς, δύο γιγάντων της σκωτσέζικης λογοτεχνίας.
Οι περιηγήσεις με φαντάσματα συχνά σας μεταφέρουν επίσης σε Calton Hill Νεκροταφεία όπως το Κάλτον, όπου αναπαύονται μορφές όπως ο φιλόσοφος Ντέιβιντ Χιουμ, ή το υπόγειο Εδιμβούργο του Real Mary King's CloseΑυτό το δίκτυο από σοκάκια και σπίτια του 17ου αιώνα θάφτηκε όταν χτίστηκε το Δημαρχείο και παρέμεινε παγωμένο στο χρόνο μέχρι την επαναλειτουργία του ως αξιοθέατο. Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης, οι επισκέπτες εξερευνούν μικροσκοπικά δωμάτια, ακούν ιστορίες για επιδημίες και αφηγούνται ανέκδοτα από κατοίκους που, λέγεται, δεν έχουν ακόμη εγκαταλείψει εντελώς την περιοχή.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, υπάρχει και το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου Έδρα ΠαραψυχολογίαςΑυτό αντανακλά την τοπική γοητεία με τα παραφυσικά φαινόμενα. Δεν αποτελεί έκπληξη: ανάμεσα σε κοντινά σημεία όπως το Blackfriars ή το Cunningham's, όπου συχνά αναφέρονται μοναχοί και γυναίκες που κλαίνε, και πλατείες όπως η Grassmarket, ο τόπος δημόσιων εκτελέσεων, η πόλη προσφέρει άφθονο υλικό για να πιστέψει κανείς στα φαντάσματα.
Μυστική αρχιτεκτονική, μοναδικά πανεπιστήμια και μουσεία
Ένας άλλος τρόπος για να ανακαλύψετε την λιγότερο προφανή πλευρά του Εδιμβούργου είναι να κοιτάξετε την... κρυμμένα κτίρια, κολέγια με τέλειες αυλές και ασυνήθιστα μουσεία που περνούν απαρατήρητα Για τους περισσότερους ανθρώπους, λίγα μόλις μέτρα από το Royal Mile, για παράδειγμα, βρίσκεται το New College, όπου στεγάζεται η Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου. Στην εσωτερική του αυλή, με το άγαλμα του ιεροκήρυκα John Knox στη μία πλευρά και το κωδωνοστάσιο του The Hub να ξεπροβάλλει στο βάθος, είναι αδύνατο να μην σκεφτεί κανείς το Hogwarts.
Κοντά, στο The Mound, βρίσκεται η κρυμμένη εκκλησία του Mansfield TraquairΓνωστό ως η «Καπέλα Σιξτίνα του Εδιμβούργου» για τις εντυπωσιακές τοιχογραφίες που ζωγράφισε η καλλιτέχνιδα Φοίβη Άννα Τρακουάρ μεταξύ 1893 και 1901, το κτίριο χρησιμοποιείται πλέον κυρίως για γάμους και ιδιωτικές εκδηλώσεις, αλλά περιστασιακά ανοίγει για το κοινό, επιτρέποντας στους επισκέπτες να θαυμάσουν τοίχους και οροφές καλυμμένες με φιγούρες, έντονα χρώματα και βιβλικές σκηνές μιας ποιότητας που εκπλήσσει ακόμη και εκείνους που δεν αγαπούν ιδιαίτερα την ιερή τέχνη.
Αν σας αρέσει το μακάβριο επιστημονικό τοπίο, το Εδιμβούργο είναι το κατάλληλο μέρος για εσάς. Μουσείο Χειρουργικής ΑίθουσαςΤο Μουσείο του Κολλεγίου Χειρουργών στεγάζει μια συλλογή οργάνων και ιστών που διατηρούνται σε φορμόλη, αντίκες χειρουργικά εργαλεία, πρωτόγονα οδοντιατρικά εργαλεία και αντικείμενα που απεικονίζουν την εξέλιξη της ιατρικής. Δεν συνιστάται για όσους έχουν λιγότερη καρδιά, αλλά όσοι τολμήσουν να το επισκεφτούν συνήθως γοητεύονται. Σε κοντινή απόσταση, το Ανατομικό Μουσείο Το Πανεπιστήμιο εκθέτει πτώματα και ανατομικά παρασκευάσματα, καθώς και αντικείμενα που σχετίζονται με ιστορικούς εγκληματίες.
Ανάμεσα σε αυτούς τους εγκληματίες, ξεχωρίζουν οι εξής: Ουίλιαμ ΜπερκΟ Μπερκ, ένας από τους δύο διαβόητους «ληστές σωμάτων» που, μαζί με τον σύντροφό του Χέαρ, δολοφονούσαν φτωχούς ανθρώπους για να πουλήσουν τα πτώματά τους στην ιατρική σχολή. Ο Μπερκ εκτελέστηκε και το σώμα του χρησιμοποιήθηκε για ανατομικούς σκοπούς: ο σκελετός και η νεκρική του μάσκα μπορούν να προβληθούν στο πανεπιστήμιο, και υπάρχει ακόμη και ένα πορτοφόλι φτιαγμένο από το δέρμα του, μια ανατριχιαστική υπενθύμιση του πόσο μακριά πήγε αυτή η ιστορία.
Στον λογοτεχνικό κόσμο, οι θαυμαστές του Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον μπορούν να επισκεφθούν το σπίτι όπου μεγάλωσε στη Χέριοτ Ρόου, το οποίο είναι σημαδεμένο με μια πλάκα. Και όσοι απολαμβάνουν την εμβάθυνση στην οικονομική και φιλοσοφική ιστορία έχουν σημαντικούς τάφους διάσπαρτους σε όλη την πόλη: του Άνταμ Σμιθ στο Κάνονγκεϊτ, του Τόμας ντε Κουίνσι σε άλλο μέρος της πόλης ή της Ντόλι, της κλωνοποιημένης προβάτου, που φυλάσσεται στο Εθνικό Μουσείο της Σκωτίας.
Κλείνει, καφετέριες, παμπ και άλλα αστικά μυστικά
Ο κλείνει (Στενά σοκάκια που συνδέουν το Royal Mile με αυλές και χαμηλότερα επίπεδα) αποτελούν έναν θησαυρό από ενδιαφέροντα μέρη. Μερικά ξεχωρίζουν για την αισθητική τους, όπως π.χ. Δικηγόρος Κλείσιμο, με πλαισιωμένη θέα στο Μνημείο Scott. Κλόουζ της Λέιντι Στέιρς, το οποίο διατηρεί μια πολύ ξεχωριστή μεσαιωνική ατμόσφαιρα· ή Λευκό Άλογο Κλόουζ, μια αυλή με λευκά σπίτια και στέγες από σχιστόλιθο που μοιάζει με ιστορικό σκηνικό.
Άλλα κλειστά καταστήματα είναι διάσημα για τη σκοτεινή τους πλευρά. Κάνινγκχαμς Κλόουζ Γίνεται λόγος για την παρουσία μιας γυναίκας που κλαίει, ενώ βρίσκεται μέσα Μπλάκφραϊαρς ΚλόουζΤο πρώην μοναστήρι των Μαύρων Αδελφών με την υπόγεια εκκλησία του είναι γεμάτο ιστορίες για εμφανίσεις. Σε συνδυασμό με τα υπόγεια περάσματα του Mary King's Close και τις εσωτερικές αυλές του Κάστρου του Εδιμβούργου, αυτές οι ιστορίες σχηματίζουν έναν ιστό που τροφοδοτεί τη φήμη του Εδιμβούργου ως «στοιχειωμένης πόλης».
Η πόλη έχει και την ιδιόμορφη πλευρά της. Victoria StreetΘεωρείται η έμπνευση για τη Διαγώνιο Αλέα στον Χάρι Πότερ, θα βρείτε το κατάστημα Πλαίσιο ΜουσείουΈνας παράδεισος για τους λάτρεις της ιστορίας, με ραβδιά, ρόμπες, κασκόλ και διακόσμηση που θυμίζει Ολιβάντερς. Όχι πολύ μακριά, στην οδό Candlemaker, το κατάστημα Βοτανική Μαύρης Σελήνης Πουλάει κεριά, θυμίαμα, κάρτες μαντείας, ρούνους και κάθε είδους εσωτερικά αντικείμενα, εκμεταλλευόμενος την εγγύτητα του νεκροταφείου Greyfriars.
Σε πιο συνηθισμένο επίπεδο, το Εδιμβούργο είναι ένα παράδεισος μπύραςΗ Σκωτία διαθέτει περίπου 700 παμπ, πολλές από τις οποίες παρασκευάζουν τη δική τους μπύρα. Μπαρ όπως το The Hanging Bat, το BrewDog Cowgate, το Bow Bar, το Holyrood 9A, ή κρυμμένα διαμάντια σε γειτονιές όπως το Stockbridge Tap σερβίρουν σκωτσέζικες craft μπύρες από τοπικές ζυθοποιίες όπως οι Caledonian, Innis & Gunn, Belhaven και Stewart Brewing. Και για όσους αγαπούν τις έντονες γεύσεις, τα πατατάκια με τον αναπόφευκτο συνδυασμό αλατιού, ξιδιού και καστανής σάλτσας είναι σχεδόν καθιερωμένο.
Δεν λείπουν ούτε τα γοητευτικά καφέ, όπως π.χ. Καφέ του Σερ Γουόλτερ...δίπλα στους Κήπους της οδού East Princes, ιδανικό για να καθίσετε με θέα στον ορίζοντα της Παλιάς Πόλης ή σε κλασικές αίθουσες τσαγιού όπως Τσαγερί της Κλαρίντα, ιδανικό για ένα απόγευμα με σκονς και κέικ ανάμεσα σε αντίκες έπιπλα.
Και για ένα τυπικό γεύμα, εστιατόρια όπως Κουζίνα ΣκοτςΟι γκαλερί της οδού Βικτώρια σάς επιτρέπουν να δοκιμάσετε χάγκις με προνομιακή θέα σε έναν από τους ομορφότερους δρόμους της πόλης.
Αυτό το μωσαϊκό από κρυμμένους κήπους, νεκροταφεία βυθισμένα στην ιστορία, πολύχρωμους δρόμους, μοναδικά μουσεία, γαστρονομικές ιδιορρυθμίες, δεισιδαιμονίες και μικρές καθημερινές χειρονομίες είναι αυτό που κάνει το Εδιμβούργο μια πόλη με χίλια επίπεδα: μπορείτε να έρθετε για το κάστρο και το Royal Mile, αλλά είναι αυτά... μυστικές γωνιές και τοπικά έθιμα Αυτά τα πράγματα που σε κάνουν να νιώθεις, όταν φεύγεις, ότι έχεις γνωρίσει πραγματικά την ψυχή τους.