Χιλιάδες άνθρωποι παίρνουν το μετρό της Μαδρίτης καθημερινά για να μετακινούνται στην πρωτεύουσα της Ισπανίας. Είναι το γρηγορότερο μέσο μεταφοράς και ένα από τα καλύτερα προάστια στον κόσμο. Ο Βασιλιάς Αλφόνσο ΧΙΙ εγκαινίασε την πρώτη ενότητα που συνέδεσε τον Σολ με τον Cuatro Caminos τον Οκτώβριο του 1919 και έκτοτε δεν σταμάτησε να μεγαλώνει.
Ωστόσο, το μετρό της Μαδρίτης είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό μέσο μεταφοράς . Αν και μπορεί να μην φαίνεται έτσι, είναι επίσης ένα καταπληκτικό μουσείο, που κρύβει συναρπαστικούς θησαυρούς που περιμένουν να ανακαλυφθούν από βιαστικούς ταξιδιώτες. Παρακάτω, σας παρουσιάζουμε μερικούς από αυτούς, ώστε την επόμενη φορά που θα ταξιδέψετε με το μετρό, να μπορείτε να σταματήσετε για να συλλογιστείτε, αν θέλετε, ένα μικρό κομμάτι της ιστορίας μας.
Ιστορία του μετρό της Μαδρίτης
Στις 17 Οκτωβρίου 1919, ο Βασιλιάς Αλφόνσος ΙΓ΄ εγκαινίασε τον πρώτο σταθμό του μετρό της Μαδρίτης : Cuatro Caminos. Δεκαπέντε ημέρες αργότερα, οι περισσότεροι από 50.000 επιβάτες που έκαναν το εναρκτήριο ταξίδι ανακάλυψαν πώς ο συνήθης χρόνος ταξιδιού τους μειώθηκε από μισή ώρα με το τραμ σε δέκα λεπτά με το μετρό. Ήταν το μέσο μεταφοράς του μέλλοντος και, παρόλο που αρχικά προκάλεσε πολλές υποψίες, η επιτυχία του ήταν άμεση.
Δύο χρόνια αργότερα έφτασε η πρώτη επέκταση στην Atocha και το 1924 ξεκίνησε η γραμμή 2 μεταξύ Sol και Ventas. Εκείνη την εποχή άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα εισιτήρια μετ 'επιστροφής και το πρώτο ασανσέρ, τα οποία αποδείχτηκαν πληρωμένα.
Ούτε καν ο Εμφύλιος Πόλεμος δεν μπόρεσε να σταματήσει την προέλασή του. Λίγες εβδομάδες μετά την έναρξη της σύγκρουσης, η Γραμμή 3 άνοιξε μεταξύ Σολ και Εμμπαγιατόρες. Ωστόσο, καταλήφθηκε σχεδόν αμέσως και έπρεπε να κλείσει, όπως και η γραμμή Γκόγια-Ντιέγκο ντε Λεόν (τώρα Γραμμή 4). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τα βαγόνια μετέφεραν εναλλάξ πολίτες και φέρετρα σε νεκροταφεία στα ανατολικά, και οι σήραγγες χρησιμοποιήθηκαν ως καταφύγια κατά τη διάρκεια βομβαρδισμών.
Κατά τη διάρκεια του καθεστώτος του Φράνκο και με την επακόλουθη δημογραφική ανάπτυξη της δεκαετίας του 60, οι πλατφόρμες της γραμμής 1 επεκτάθηκαν από 60 σε 90 μέτρα. Κατά τη διάρκεια αυτής της μεταρρύθμισης, ο σταθμός του Επιμελητηρίου έκλεισε καθώς οι αλλαγές δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν όπως ήταν σε καμπύλη.
Τα τελευταία χρόνια, το μετρό της Μαδρίτης θα βιώσει μεγάλη ανάπτυξη. Η γραμμή 1960 εγκαινιάστηκε το 5 και το 1974 γραμμή 7 μεταξύ Pueblo Nuevo και Las Musas. Αργότερα θα έφτανε η γραμμή 6 (κυκλική), η παλιά 8 (που είναι σήμερα μέρος των 10 και που έκανε τη διαδρομή Nuevos Ministerios-Fuencarral) και το 9, με το οποίο επιτεύχθηκαν τα 100 χιλιόμετρα όταν άνοιξε το τμήμα Plaza Castilla-Herrera Όρια το 1983.
Τη δεκαετία του 90 ξεκίνησε η κατασκευή των γραμμών 8 και 11 και το μετρό της Μαδρίτης ετοιμαζόταν να φύγει από την πρωτεύουσα προς την Αργκάντα ντελ Ρέι και τη Ρίβας Βασιαμαδρίτ.
Επί του παρόντος, το μετρό φτάνει σε 12 δήμους και κάθε Μαδρίτη έχει σταθμό 600 μέτρα από το σπίτι τους. Πάνω από δυόμισι εκατομμύρια άνθρωποι χρησιμοποιούν αυτό το μέσο μεταφοράς κάθε μέρα, το οποίο τώρα, μέσω της γραμμής 12, συνδέει επίσης τις Alcorcón, Fuenlabrada, Getafe, Leganés και Móstoles.
Το μετρό της Μαδρίτης είναι πλέον ένα από τα κορυφαία συστήματα μετρό στον κόσμο και, σε σύγκριση με εκείνα άλλων μεγάλων δυτικών πρωτευουσών, ξεχωρίζει για την καθαριότητα, την ασφάλεια και τις σύγχρονες εγκαταστάσεις του. Αυτό που ξεκίνησε ως ένα μικρό έργο για τη βελτίωση της κινητικότητας των κατοίκων της Μαδρίτης είναι πλέον ένα από τα σπουδαία δίκτυα μετρό στον κόσμο, μαζί με αυτά της Νέας Υόρκης, του Λονδίνου και του Παρισιού.
Metro de Madrid, ένα εκπληκτικό υπόγειο μουσείο
Η Μαδρίτη είναι μια τόσο ενδιαφέρουσα πόλη που κρύβει μυστικά ακόμη και κάτω από το έδαφος . Αρκεί να πάρετε μια βόλτα με το μετρό της για να το διαπιστώσετε μόνοι σας.
Για παράδειγμα, αν έχετε ταξιδέψει ποτέ με τη Γραμμή 1 και έχετε περάσει από τους σταθμούς Μπιλμπάο και Ιγκλέσια, θα έχετε παρατηρήσει έναν παλιό σταθμό όπου το τρένο δεν σταματά. Είναι γνωστός ως «ο σταθμός-φάντασμα», αλλά το πραγματικό του όνομα είναι Chamberí και ήταν ένας από τους οκτώ σταθμούς που αποτελούσαν αυτήν τη γραμμή στις αρχές του 20ού αιώνα.
Μετρό της Μαδρίτης | Σταθμός Chamberí
Το 1966, υπήρχε ένα σχέδιο για την αύξηση του αριθμού των βαγονιών τρένων στη γραμμή, αλλά επειδή οι πλατφόρμες δεν μπορούσαν να επεκταθούν για να φιλοξενήσουν τα τρένα, ο σταθμός έκλεισε λόγω της εγγύτητάς του με άλλους σταθμούς. Σχεδιασμένος από τον αρχιτέκτονα Αντόνιο Παλάσιος, παρέμεινε αχρησιμοποίητος για πάνω από σαράντα χρόνια και, παρά το γεγονός ότι ήταν σφραγισμένος με σανίδες, υπέστη βανδαλισμούς. Το 2006, ξεκίνησε ένα έργο αποκατάστασης για την αποκατάσταση του σταθμού και τη δημιουργία ενός δωρεάν μουσείου που παρουσίαζε πώς ήταν το μετρό στις πρώτες του μέρες.
Από την άλλη πλευρά, η τέχνη κατέχει επίσης πολύ σημαντική θέση στο μετρό της Μαδρίτης . Στον σταθμό Retiro (γραμμή 2), μία από τις πλατφόρμες είναι διακοσμημένη με τοιχογραφίες του διάσημου σκιτσογράφου Antonio Mingote. Αυτός ο σταθμός διαθέτει επίσης μια αίθουσα εκθέσεων που φιλοξενεί προσωρινές εκθέσεις φωτογραφίας και ζωγραφικής.
Στο σταθμό Goya (γραμμές 2 και 4) υπάρχει επίσης ένα πραγματικό μουσείο για τους λάτρεις της ζωγραφικής. Στην πλατφόρμα της γραμμής 4 υπάρχουν αντίγραφα αρκετών χαρακτικών που πλαισιώνονται σε ένα λευκό περίγραμμα που ανήκει στο Francisco de Goya. Συνολικά ογδόντα αναπαραγωγές από τον καλλιτέχνη της Αραγονίας που αντιστοιχούν στη σειρά Los Caprichos και Tauromaquia. Χωρίς αμφιβολία, ένας καλός τρόπος για να διασκεδάσετε ενώ το τρένο φτάνει στο σταθμό.
Η αρχαιολογία έχει επίσης θέση στο μετρό της Μαδρίτης . Οι σταθμοί του μετρό Ópera και Carpetana το αποδεικνύουν αυτό. Στον πρώτο, ανακαλύφθηκαν, συντηρήθηκαν και τώρα αποτελούν μέρος του μεγαλύτερου υπόγειου αρχαιολογικού μουσείου της πρωτεύουσας αρχαιολογικά ευρήματα του 16ου και 17ου αιώνα. Τα ερείπια ανήκουν σε ένα σιντριβάνι και στο υδραγωγείο Amaniel.
Στο δεύτερο, βρέθηκαν απολιθώματα κατά την ανασκαφή για την κατασκευή ανελκυστήρων το 2008. Ανήκουν στο Middle Miocene και, συγκεκριμένα, σε γένη όπως το Anchitherium, το Amphicyon ή το Cheirogaster. Σήμερα μπορείτε να δείτε τα αντίγραφα αυτών των απολιθωμάτων καθ 'όλη τη διάρκεια της σεζόν καθώς εμφανίζονται σε ντουλάπια οθόνης συνοδευόμενα από επεξηγηματικά πάνελ.
Περιέργειες του μετρό της Μαδρίτης
- Οι εργασίες για την εγκατάσταση του δικτύου μετρό στη Μαδρίτη ξεκίνησαν στις 19 Σεπτεμβρίου 1916. Τρία χρόνια αργότερα, ο Βασιλιάς Αλφόνσο ΧΙΙ εγκαινίασε αυτό το σύγχρονο μέσο μεταφοράς.
- Το πρώτο εισιτήριο μετρό της Μαδρίτης κοστίζει 15 σεντ ανά διαδρομή. Οι ώρες λειτουργίας ήταν από τις 6:20 το πρωί έως τις 2:00 το πρωί.
- Το μήκος όλων των γραμμών ανέρχεται σε 324 χιλιόμετρα, γεγονός που το καθιστά το έβδομο μεγαλύτερο δίκτυο μετρό στον κόσμο πίσω από τη Μόσχα, το Τόκιο, το Παρίσι, το Λονδίνο, τη Σαγκάη και τη Νέα Υόρκη.
- Ο σταθμός όπου συγκλίνουν οι περισσότερες γραμμές είναι στην Avenida de América με τέσσερις συνολικά.
- Η γραμμή με τους περισσότερους σταθμούς είναι νούμερο 1 με 33 στάσεις, αλλά αυτή που ταξιδεύει με τη μεγαλύτερη διαδρομή είναι η γραμμή 12, που καλύπτει συνολικά 40,96 χιλιόμετρα.
- Ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Metro de Madrid είναι αυτό τα τρένα τους κινούνται αριστεράα, όταν οι περισσότερες ισπανικές σιδηροδρομικές υποδομές το κάνουν στα δεξιά.
- Ο σταθμός Alto del Arenal (γραμμή 1) είναι πολύ πιο σημαντικός από ό, τι φαίνεται, δεδομένου ότι η Central Post ελέγχει όλα όσα συμβαίνουν στο μετρό της Μαδρίτης.