Η εθνοτική ομάδα Μινάνγκκαμπάου είναι ιθαγενής στις περιοχές της Δυτικής Σουμάτρας στην Ινδονησία . Ο πολιτισμός τους είναι μητρογραμμικός , που σημαίνει ότι οι παραδόσεις μεταδίδονται από μητέρα σε κόρη, ενώ οι θρησκευτικοί και πολιτικοί ρόλοι παραδοσιακά κατέχονται από άνδρες (αν και ορισμένες γυναίκες παίζουν επίσης σημαντικούς ρόλους σε αυτές τις περιοχές). Σήμερα, 4 εκατομμύρια Μινάνγκ ζουν στη Δυτική Σουμάτρα, ενώ περίπου 3 εκατομμύρια ακόμη είναι κατανεμημένοι σε διάφορες πόλεις και κωμοπόλεις στην Ινδονησία και τη χερσόνησο της Μαλαισίας.
Οι Μινανγκκαμπάου είναι έντονα ισλαμιστές , αλλά τηρούν και τις εθνοτικές τους παραδόσεις. Το Μινανγκκαμπαουαντάτ ( παραδοσιακός ισλαμικός νόμος) προέρχεται από ανιμιστικές πεποιθήσεις πριν από την άφιξη του Ισλάμ και υπολείμματα αυτών των πεποιθήσεων εξακολουθούν να παρατηρούνται σε ορισμένους ανθρώπους. Η τρέχουσα σχέση μεταξύ Ισλάμ και αντάτ περιγράφεται στο ρητό: «Η παράδοση θεμελίωσε τον ισλαμικό νόμο».
Το όνομα Minangkabau θεωρήθηκε ότι είναι η ένωση δύο λέξεων: minang (νικηφόρος) και kabau (βουβάλια). Υπάρχει ένας μύθος ότι το όνομα προέρχεται από μια εδαφική διαμάχη μεταξύ του Μινγκαμπάου και ενός γειτονικού πρίγκιπα. Για να αποφευχθεί η μάχη, οι ντόπιοι πρότειναν μια μάχη μέχρι το θάνατο μεταξύ δύο βούβαλων, για την επίλυση της διαμάχης. Ο πρίγκιπας συμφώνησε και παρήγαγε τα μεγαλύτερα, κακά και πιο επιθετικά βουβάλια. Το Minangkabau παρήγαγε ένα πεινασμένο μωρό βουβάλου, με τα μικρά κέρατα του τόσο έντονα όσο τα μαχαίρια. Βλέποντας τους ενήλικους βούβαλους στο άλλο άκρο, το μωρό έτρεξε ελπίζοντας να βρει γάλα. Οι μεγάλοι βούβαλοι δεν είδαν καμία απειλή στο μωρό και δεν έδωσαν προσοχή, καθώς κοίταξε τον αντίπαλό του. Όταν το μωρό έσπευσε να βάλει το κεφάλι του στο στομάχι των ενήλικων βούβαλων, τα αιχμηρά κέρατα εντάχθηκαν και τον σκότωσαν, με τον Μινγκαμπάμπα να είναι ο νικητής του διαγωνισμού και της διαμάχης.
Η γραμμή της στέγης των παραδοσιακών σπιτιών της Δυτικής Σουμάτρας, που ονομάζεται Ruma Madang , καμπυλώνει από τη μέση και στα άκρα, μιμούμενη τις καμπύλες των κέρατων βουβαλιών. Οι πρώτοι άνθρωποι που έφτασαν στη Σουμάτρα το έκαναν αυτό γύρω στο 500 π.Χ., στο πλαίσιο μιας επέκτασης από την Ταϊβάν στη Νοτιοανατολική Ασία. Η γλώσσα Μινανγκκαμπάου είναι μέλος της αυστρονησιακής γλωσσικής οικογένειας και στενά συνδεδεμένη με τη μαλαισιανή.