Η Ιταλία δεν είναι μόνο το Κολοσσαίο, η Φλωρεντία ή τα κανάλια της Βενετίας. Πίσω από τα μεγάλα τουριστικά σύμβολα κρύβεται μια παράλληλη χώρα, γεμάτη χαμένα χωριά, παραμυθένια κάστρα, σουρεαλιστικούς κήπους και άγριες ακτές. όπου σπάνια πηγαίνουν λεωφορεία γεμάτα τουρίστες. Αν έχετε κουραστεί να βγάζετε την τυπική φωτογραφία του εαυτού σας να κρατάτε ψηλά τον Πύργο της Πίζας ή να πετάτε ένα νόμισμα στη Φοντάνα ντι Τρέβι, αυτό το ταξίδι είναι για εσάς.
Σε όλη τη χερσόνησο υπάρχουν μέρη τόσο ελάχιστα γνωστά που Ούτε καν πολλοί Ιταλοί θα μπορούσαν να τους εντοπίσουν στον χάρτηΧωριά θαμμένα κάτω από λίμνες, ιερά σκαρφαλωμένα σε γκρεμούς, εγκαταλελειμμένα μεσαιωνικά φρούρια, κρυμμένες ζούγκλες στην καρδιά της Καμπανίας ή μικροσκοπικά νησιά όπου η ζωή ξεδιπλώνεται αργά ανάμεσα σε ψαρόβαρκες και κρυστάλλινους όρμους. Ετοιμαστείτε, γιατί θα εξερευνήσουμε μια μυστική, ποικιλόμορφη και μαγική Ιταλία.
Άγρια Ιταλία και ξεχασμένα χωριά ανάμεσα σε βουνά και λίμνες
Αν σκέφτεστε την Ιταλία και σας έρχονται στο μυαλό μόνο πόλεις της Αναγέννησης, ήρθε η ώρα να κάνετε επανεκκίνηση.Ανάμεσα στις Άλπεις και την Τοσκανική Μαρέμμα, ξεδιπλώνεται μια άλλη πλευρά της χώρας, πιο άγρια και πιο ήσυχη, ιδανική για περπάτημα, για να τραβήξετε διαφορετικές φωτογραφίες και να νιώσετε ότι υπάρχουν ακόμα ανέγγιχτες γωνιές στην Ευρώπη.
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά τοπία είναι το Vallone dei Mulini, στην ακτή του ΣορέντοΜόλις λίγα λεπτά από τη φασαρία του Σορέντο, ένας παλιός αλευρόμυλος και πολλά βοηθητικά κτίρια εγκαταλείφθηκαν γύρω στη δεκαετία του 40. Ο χρόνος έκανε τα υπόλοιπα: πυκνή, σχεδόν σαν ζούγκλα βλάστηση έχει σταδιακά καλύψει τοίχους, παράθυρα και στέγες, δημιουργώντας ένα είδος καταπράσινου φαραγγιού που μοιάζει με βγαλμένο από ταινία περιπέτειας. Κάποτε ήταν μέρος ενός συστήματος κοιλάδων που σηματοδοτούσε τα αρχαία σύνορα μεταξύ χωριών στη χερσόνησο του Σορέντο, αλλά σήμερα είναι κυρίως ένα φωτογενές και μυστηριώδες τοπίο. Σε κοντινή απόσταση, το Σορέντο προσφέρει υπεύθυνα τουριστικά καταλύματα για όσους θέλουν να ελαχιστοποιήσουν τον αντίκτυπό τους κατά την εξερεύνηση της περιοχής.
Στο βορρά, η κοιλάδα Βενόστα βρίσκεται σε μια από τις πιο ανησυχητικές γωνιές της Ιταλίας: το Κούρον Βενόστα και τη λίμνη Ρέσια.Εκεί που κάποτε βρισκόταν ένα μικρό αλπικό χωριό, σήμερα μόνο ένα ρομανικού ρυθμού καμπαναριό του 16ου αιώνα αναδύεται από το νερό, φυτεμένο στη μέση μιας τεχνητής λίμνης που περιβάλλεται από τα άγρια βουνά της Βαλελούνγκα. Τη δεκαετία του 1950, η κατασκευή ενός μεγάλου φράγματος και η ένωση δύο φυσικών δεξαμενών βύθισε το παλιό χωριό σε βάθος περίπου 22 μέτρων. Λένε ότι το χειμώνα, όταν η λίμνη παγώνει και μπορείτε να περπατήσετε μέχρι τον πύργο, εξακολουθείτε να ακούτε την ηχώ των παλιών καμπανών. Η λίμνη Ρέσια είναι επίσης η μεγαλύτερη στο Νότιο Τιρόλο και περιβάλλεται από ένα μονοπάτι 15 χιλιομέτρων που μπορεί να εξερευνηθεί με τα πόδια ή με ποδήλατο, ιδανικό για να ζήσετε αυτά τα παραμεθόρια τοπία.
Όχι πολύ μακριά, η περιοχή Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε και η περιοχή της λίμνης Γκάρντα κρύβουν έναν ακόμη διακριτικό θησαυρό: τη λίμνη Τένο και το χωριό της.Φωλιασμένο ανάμεσα σε βουνά και με ένα κλίμα που μετριάζεται από την εγγύτητα της μεγάλης λίμνης, το Τένο διατηρεί ένα χωριό αρχαίας προέλευσης, που χρονολογείται από την Εποχή του Χαλκού. Τα πέτρινα σπίτια, οι εσωτερικές αυλές, τα στενά περάσματα και το κάστρο που σκαρφαλώνει στην κορυφή ενός βραχώδους υψώματος δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που μοιάζει να είναι παγωμένη στο χρόνο. Μόλις λίγα λεπτά με τα πόδια βρίσκεται η λίμνη Τένο, ένα στρώμα νερού με σχεδόν εξωπραγματικό τιρκουάζ χρώμα, το οποίο μπορεί κανείς να διασχίσει σε ένα μονοπάτι κατάλληλο τόσο για περπάτημα όσο και για χαλαρή ποδηλασία.
Λίγο πιο νότια, στα Απέννινα Όρη των Αμπρουζέζων, βρίσκεται το Ρόκα Καλάσκιο, ένα από τα ψηλότερα φρούρια της Ιταλίας.Δεσπόζοντας στο Εθνικό Πάρκο Γκραν Σάσο σε υψόμετρο 1.460 μέτρων, το κάστρο, σκαρφαλωμένο στην κορυφογραμμή του βουνού, προσφέρει πανοραμική θέα 360 μοιρών στην κοιλάδα Τιρίνο και την πεδιάδα Ναβέλι. Η σιλουέτα του είναι τόσο εμβληματική που σκηνές από ταινίες όπως η [λείπουν οι τίτλοι ταινιών] γυρίστηκαν εδώ. "Το όνομα του τριαντάφυλλου" και "Λέιντιχοκ".
Το μεσαιωνικό χωριό Καλάσκιο, λίγο πιο κάτω στο βουνό, εγκαταλείφθηκε στα μέσα του 20ού αιώνα, αλλά από τη δεκαετία του 1980 το φρούριο έχει αναστηλωθεί και είναι ανοιχτό στο κοινό δωρεάν. Αν συνεχίσετε να εξερευνάτε το Αμπρούτσο, σε κοντινή απόσταση θα βρείτε το Κάμπο Ιμπερατόρε, ένα οροπέδιο με το παρατσούκλι «Μικρό Θιβέτ» για τα απέραντα τοπία του και τη σχεδόν σεληνιακή του εμφάνιση τον χειμώνα.
Αν και πολλοί άνθρωποι συνδέουν την Τοσκάνη μόνο με κυματιστούς λόφους και αμπελώνες, η περιοχή έχει επίσης τραχιά και ελάχιστα ταξιδεμένα τοπία.Το Μπόσκο Ροκόνι, στην άνω Μαρέμα, είναι ένα από τα καλύτερα κρυμμένα μυστικά της Τοσκάνης: ένα άγριο δάσος με κάθετες βραχώδεις όψεις, ένα εντυπωσιακό φαράγγι, ρυάκια και σπήλαια που μας υπενθυμίζουν ότι η Τοσκάνη μπορεί επίσης να είναι τραχιά. Υπάρχουν σηματοδοτημένα μονοπάτια για όλα τα επίπεδα, επιτρέποντας στους επισκέπτες να απολαύσουν το περιβάλλον χωρίς να είναι έμπειροι πεζοπόροι.
Μεσαιωνικά χωριά και πόλεις που αιωρούνται στον χρόνο
Αν σας μαγεύουν τα πλακόστρωτα δρομάκια, οι πέτρινες γέφυρες και τα παραμυθένια κάστρα, η Ιταλία έχει μια ατελείωτη ποικιλία από κρυμμένα χωριά. που ανταγωνίζονται σε ομορφιά τις πιο διάσημες πόλεις, αλλά χωρίς τα πλήθη.
Η Σαντ' Αγάτα ντε' Γκότι, στην Καμπανία, είναι ένα τέλειο παράδειγμα χωριού σκαρφαλωμένου πάνω σε βράχοΤο χωριό βρίσκεται στην κορυφή ενός ηφαιστειακού οροπεδίου από τόφφο, δίνοντάς του μια εντυπωσιακή σιλουέτα όταν το βλέπει κανείς από την κοιλάδα από κάτω. Είναι μέρος του Περιφερειακού Πάρκου Taburno-Camposauro, επομένως μπορείτε να συνδυάσετε μια επίσκεψη στο ιστορικό κέντρο με σύντομες βόλτες μέσα από κοντινά δάση και σημεία θέας. Κατά το ηλιοβασίλεμα, οι πέτρινες προσόψεις λούζονται σε χρυσές αποχρώσεις, δημιουργώντας μια σχεδόν θεατρική σκηνή.
Βορειότερα, στην περιοχή του Μπενεβέντο, εμφανίζεται μια άλλη πολύ ξεχωριστή Σάντα Αγκάτα: η Σάντα Αγκάτα ντε Γκότι, με το παρατσούκλι «το μαργαριτάρι του Σάννιο». και χρησιμοποιείται συχνά ως χώρος γυρισμάτων. Τα σπίτια του σκαρφαλωμένα στην άκρη του φαραγγιού, η γέφυρα Martorano και τα οινοποιεία του που παράγουν σταφύλια Aglianico και Falanghina σας μεταφέρουν σε μια άλλη εποχή. Καθώς ο ήλιος δύει, οι τελευταίες ακτίνες ενισχύουν περαιτέρω τα χρώματα των προσόψεων και η ατμόσφαιρα γίνεται ακαταμάχητη για μια χαλαρή βόλτα.
Η Τσίβιτα ντι Μπανιορέτζιο, στην επαρχία Βιτέρμπο, είναι ίσως μια από τις πιο φωτογενείς πόλεις στο Λάτσιο.Η πρόσβαση σε αυτήν είναι δυνατή μόνο με τα πόδια μέσω ενός υπερυψωμένου πεζόδρομου, καθώς το ιστορικό κέντρο βρίσκεται στην κορυφή ενός εύθραυστου υψώματος από τόφφο, το οποίο η διάβρωση υπονομεύει σιγά σιγά. Εξ ου και το ψευδώνυμό του, «η πόλη που πεθαίνει». Μόλις μπείτε μέσα, τα στενά δρομάκια, οι πλατείες και η θέα στα φαράγγια αποτελούν μια διαρκή υπενθύμιση αυτής της πάλης μεταξύ της πόλης και της φύσης. Το χειμώνα, όταν η ομίχλη μαζεύεται στις κοιλάδες, η πόλη μοιάζει να επιπλέει σε μια θάλασσα από σύννεφα, ένα σχεδόν σουρεαλιστικό θέαμα. Σε μικρή απόσταση με το αυτοκίνητο βρίσκεται η ηφαιστειακή λίμνη Μπολσένα, ένα τέλειο συμπλήρωμα για μια μέρα που συνδυάζει την κληρονομιά και τη φύση.
Η Ντολτσεάκουα, στην επαρχία της Ιμπέρια (Λιγουρία), αποτελεί ένα ακόμη άμεσο άλμα στον ΜεσαίωναΠολύ κοντά στα γαλλικά σύνορα, αυτό το χωριό ξεδιπλώνεται γύρω από ένα κάστρο σκαρφαλωμένο στην κορυφή ενός ακρωτηρίου, με μια χαρακτηριστική πέτρινη γέφυρα που διασχίζει τον ποταμό σαν πινελιά στο τοπίο. Η ρωμαϊκή του προέλευση και οι περίοδοι που ανήκε στη Γαλλία έχουν αφήσει το στίγμα τους στην αρχιτεκτονική του και στον ακριτικό χαρακτήρα του. Περπατώντας στα στενά σοκάκια του, ανεβαίνοντας στο κάστρο και κοιτάζοντας πάνω από τις στέγες θα σας βοηθήσει να καταλάβετε γιατί είναι ένα από αυτά τα κρυμμένα διαμάντια που ακόμη και πολλοί Ιταλοί δεν γνωρίζουν.
Στο Αμπρούτσο και την Τοσκάνη, τα κάστρα παίζουν επίσης εξέχοντα ρόλο, αλλά λίγα εντυπωσιάζουν τόσο πολύ όσο αυτό στο Φένις, στην κοιλάδα της Αόστα.Χτισμένη μεταξύ του 12ου και του 16ου αιώνα, αυτή η οικογενειακή κατοικία Challant σχεδιάστηκε περισσότερο ως σύμβολο δύναμης παρά ως αμυντικό φρούριο, αν και ο δακτύλιος των τειχών, των πύργων και των επάλξεων μπορεί να φαίνεται τρομακτικός με την πρώτη ματιά. Ο σχεδιασμός της χρησιμοποιήθηκε ακόμη και ως μοντέλο για ένα φανταστικό κάστρο στο Πάρκο Valentino του Τορίνο. Σήμερα, ανήκει στην περιφερειακή διοίκηση και είναι επισκέψιμο με ξεναγό, επιτρέποντας στους επισκέπτες να εξερευνήσουν αυλές, σκάλες και δωμάτια διακοσμημένα με τοιχογραφίες.
Τέχνη, ονειρικοί κήποι και αδύνατες πόλεις
Μία από τις μεγάλες εκπλήξεις της λιγότερο γνωστής Ιταλίας είναι ο αριθμός των παράξενων, σχεδόν μυστικών, καλλιτεχνικών και αρχιτεκτονικών έργων που είναι κρυμμένα μακριά από τις μεγάλες πόλεις.Κήποι με γλυπτά, ιδανικές πόλεις, μοναστήρια κρεμασμένα από τον βράχο... είναι σαν πολλοί δημιουργοί να έχουν προτιμήσει να ξεφύγουν από τον θόρυβο για να δώσουν ελεύθερη φρουρά στη φαντασία τους.
Στην περιοχή της Ούμπρια, κρυμμένη ανάμεσα σε δάση στον δήμο Μοντεγκαμπιόνε, βρίσκεται η Σκαρτσουόλα.Η Ούμπρα, ένα είδος ιδανικής πόλης χτισμένης γύρω από ένα παλιό μοναστήρι και μια προϋπάρχουσα εκκλησία. Ο Μιλανέζος αρχιτέκτονας Τομάσο Μπούτσι σχεδίασε ένα συγκρότημα κτιρίων, κλιμακοστασίων και πλατειών με μια έντονα εσωτερική και θεατρική αίσθηση. Το αποτέλεσμα είναι ένας λαβύρινθος συμβόλων, αδύνατων προοπτικών και πολιτιστικών αναφορών, μακριά από τα μαζικά τουριστικά κυκλώματα. Στη γύρω περιοχή, αφθονούν μικρά αγροτικά σπίτια και οικολογικά καταλύματα, επιτρέποντας στους επισκέπτες να επεκτείνουν την εμπειρία τους στην Ούμπρα.
Νότια της Μπολόνια, η Ντότσα μεταμορφώνει την έννοια ενός μεσαιωνικού χωριού σε έναν υπαίθριο καμβά.Κυριαρχούμενο από τη Ρόκα Σφορτσέσκα, ένα κάστρο με θέα στους κοντινούς λόφους, αυτό το χωριό μεταμορφώνεται κάθε δύο χρόνια από την Μπιενάλε του Ζωγραφισμένου Τείχους: Ιταλοί και διεθνείς καλλιτέχνες έρχονται για να διακοσμήσουν προσόψεις, πόρτες και τοίχους με τοιχογραφίες όλων των στυλ. Η βόλτα στους δρόμους του είναι σαν να περπατάτε μέσα σε μια υπαίθρια γκαλερί τέχνης. Από εδώ, μπορείτε επίσης να ξεκινήσετε ποδηλατικές διαδρομές μέσα από τους λόφους της Ίμολα, που συνδέονται με άλλα λιγότερο γνωστά χωριά και οικογενειακά οινοποιεία.
Στην κεντρική Ιταλία, η επαρχία του Βιτέρμπο κατέχει ένα άλλο μέρος που μοιάζει βγαλμένο από ένα σκοτεινό παραμύθι: το Πάρκο Τεράτων του ΜπομάρτσοΑυτό το δάσος τριών εκταρίων φιλοξενεί τεράστια γλυπτά από βασάλτη και έντονα εκφραστικές μυθολογικές φιγούρες, που ανεγέρθηκαν τον 16ο αιώνα, καθώς και κεκλιμένα κτίρια και αρχιτεκτονικά στοιχεία που αποπροσανατολίζουν τους επισκέπτες. Η περιπλάνηση ανάμεσα σε αυτές τις φιγούρες, με τα βρύα να καλύπτουν τις πέτρες, είναι εν μέρει φανταστική και εν μέρει παιδική. Υπάρχει είσοδος, αλλά αξίζει τον κόπο αν σας ελκύει αυτό το μείγμα φύσης και οραματικής τέχνης.
Όχι πολύ μακριά, στην επαρχία Latina, ο Κήπος Ninfa προσφέρει την πιο ντελικάτη και ρομαντική πλευρά αυτών των ονειρικών τοπίων.Χτισμένο πάνω στα ερείπια ενός αρχαίου μεσαιωνικού χωριού, ένα ιδιωτικό ίδρυμα δημιούργησε έναν από τους πιο όμορφους κήπους της Ιταλίας, ανοιχτό μόνο σε συγκεκριμένες ημερομηνίες για να προστατεύσει το εύθραυστο οικοσύστημά της. Οι κατάφυτες γέφυρες, τα ρυάκια που τρίζουν, τα εξωτικά δέντρα και οι ετοιμόρροποι τοίχοι δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που έχει εμπνεύσει συγγραφείς όπως η Βιρτζίνια Γουλφ και ο Τρούμαν Καπότε. Είναι σημαντικό να προγραμματίσετε την επίσκεψή σας εκ των προτέρων και να ελέγξετε τις ημέρες λειτουργίας.
Ζαλιστικά ιερά και φρούρια με ατελείωτη θέα
Μια άλλη από τις πιο εκπληκτικές πτυχές της κρυμμένης Ιταλίας είναι τα ιερά και τα κάστρα της, σκαρφαλωμένα σε φαινομενικά αδύνατα μέρη.συχνά συνδέονται με θρύλους, λαϊκές ευλαβικές τελετές και διαδρομές προσκυνήματος.
Στην επαρχία της Βερόνα, το Ιερό της Παναγίας του Στέμματος (Madonna della Corona) είναι κυριολεκτικά καρφωμένο στο τείχος του βουνού.Σε υψόμετρο περίπου 774 μέτρων, η εκκλησία φαίνεται να αιωρείται στον αέρα από μακριά, προσκολλημένη σε έναν τεράστιο βραχώδη γκρεμό του όρους Μπάλντο. Η ιστορία της εκτείνεται σε πάνω από οκτώ αιώνες, αν και έχει υποστεί αρκετές ανακατασκευές με την πάροδο του χρόνου για λόγους ασφαλείας και για να φιλοξενήσει περισσότερους προσκυνητές. Η θέα στην κοιλάδα είναι εντυπωσιακή για όσους δεν υποφέρουν από ίλιγγο. Μπορείτε να φτάσετε εκεί με αυτοκίνητο ή με τα μέσα μαζικής μεταφοράς και η επίσκεψη μπορεί στη συνέχεια να συνδυαστεί με μονοπάτια πεζοπορίας στην περιοχή. Η Βερόνα βρίσκεται σε μικρή απόσταση, προσφέροντας την ευκαιρία να ολοκληρώσετε το ταξίδι με ρωμαϊκή, μεσαιωνική και αναγεννησιακή τέχνη.
Αν ακολουθήσουμε την ιστορία των κάστρων, εκτός από το Rocca Calascio και το Fenis, η βόρεια Ιταλία είναι γεμάτη φρούρια που αφηγούνται μάχες, οικογενειακές ίντριγκες και επεισόδια στα σύνορα.Πολλά από αυτά, όπως το Φρούριο Μπάρντ στην κοιλάδα της Αόστα, έχουν μετατραπεί σε εκθεσιακούς χώρους, αλλά διατηρούν μια αίσθηση δύναμης και ελέγχου στην περιοχή. Τα τείχη, τα περάσματα και οι παρατηρητήρια μιλούν για ένα παρελθόν στο οποίο ο έλεγχος μιας κοιλάδας ή ενός ορεινού περάσματος μπορούσε να αλλάξει το πεπρωμένο μιας ολόκληρης περιοχής.
Νησιά, μυστικές ακτές και παραλίες σαν καρτ ποστάλ χωρίς τα πλήθη
Η ιταλική ακτή είναι πολύ περισσότερο από τα Cinque Terre και την ακτή ΑμάλφιΚατά μήκος του Τυρρηνικού Πελάγους και του Πορθμού της Σικελίας, μικρά νησιά, λευκοί βράχοι, κόκκινοι βράχοι και κρυφοί κόλποι διαδέχονται το ένα το άλλο, οι οποίοι, προς το παρόν, έχουν γλιτώσει τον υπερπληθυσμό άλλων μεσογειακών προορισμών.
Τα νησιά Ποντίν, στα ανοιχτά των ακτών της Λατίνα, αποτελούν παράδειγμα αυτού του ημι-άγνωστου παραδείσου.Η Πόντσα, το μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους, είναι ένα δημοφιλές καλοκαιρινό καταφύγιο για τους Ιταλούς, αλλά εξακολουθεί να είναι σχετικά άγνωστο από τους ξένους, εν μέρει επειδή είναι προσβάσιμο μόνο με βάρκα. Οι όρμοι, οι βράχοι και οι μικρές παραλίες με τα καθαρά νερά σας προσκαλούν να νοικιάσετε μια βάρκα και να εξερευνήσετε την ακτογραμμή με την ησυχία σας. Από εδώ, μπορείτε να κάνετε μια ημερήσια εκδρομή στην Παλμαρόλα, ένα φυσικό καταφύγιο που φημίζεται για τα σπίτια του σκαλισμένα στο βράχο και τα σχεδόν ανέγγιχτα τοπία του.
Στη Σικελία, η ακτογραμμή προσφέρει πολλά διαμάντια λιγότερο εμφανή από τις τυπικές καρτ ποστάλ της Ταορμίνα.Το Scopello, στην επαρχία Trapani, είναι ένα παλιό ψαροχώρι με μια «tonnara» (παραδοσιακή εγκατάσταση αλιείας τόνου) που έχει χρησιμεύσει ως τοποθεσία για ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, από τον «Επιθεωρητή Montalbano» μέχρι παραγωγές του Χόλιγουντ. Οι βραχώδεις βράχοι που υψώνονται από τη θάλασσα, τα καθαρά νερά και η απλή αλλά καλοδιατηρημένη ατμόσφαιρα το έχουν καταστήσει ένα από τα πιο αγαπημένα σημεία στην ακτή Trapani, αν και πολλοί ξένοι τουρίστες εξακολουθούν να το παραβλέπουν.
Επίσης στη Σικελία, κοντά στο Αγκριτζέντο, βρίσκεται η περίφημη Scala dei TurchiΈνας βράχος από λευκή μάργα -ένα μείγμα αργίλου και ανθρακικού ασβεστίου- κατεβαίνει προς τη θάλασσα, σχηματίζοντας ένα είδος φυσικής σκάλας. Το όνομά του θυμίζει τις αποβάσεις Τούρκων πειρατών που, σύμφωνα με την παράδοση, έβρισκαν καταφύγιο εδώ μετά τις επιδρομές τους. Από την κορυφή, μπορείτε να δείτε δύο παραλίες εκατέρωθεν και μια Μεσόγειο Θάλασσα που αλλάζει από μπλε σε πράσινο ανάλογα με το φως. Η καλύτερη ώρα για να φτάσετε είναι αργά το απόγευμα, όταν οι αντιθέσεις μαλακώνουν και το λευκό του βράχου είναι λιγότερο εκθαμβωτικό. Λιγότερο από 20 λεπτά με το αυτοκίνητο βρίσκεται η Κοιλάδα των Ναών του Αγκριτζέντο, μια από τις καλύτερα διατηρημένες συλλογές ελληνικής αρχιτεκτονικής στον κόσμο.
Αν περάσουμε στο άλλο μεγάλο ιταλικό νησιωτικό σύμβολο, τη Σαρδηνία, θα ανακαλύψουμε ένα άλλο φυσικό θέαμα: τα κόκκινα βράχια του Arbatax, στην περιοχή Ogliastra.Αυτοί είναι κόκκινοι σχηματισμοί από πορφυρίτη που υψώνονται από τη θάλασσα πολύ κοντά στο λιμάνι, δημιουργώντας μια εντυπωσιακή αντίθεση με τα βαθιά μπλε νερά. Αν και η Σαρδηνία είναι ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός, αυτό το ανατολικό τμήμα διατηρεί μια πιο γαλήνια και αυθεντική αίσθηση. Από εδώ, μπορείτε να εξερευνήσετε εντυπωσιακούς όρμους, να βγείτε στην οροσειρά Gennargentu ή να συνεχίσετε να ανακαλύπτετε παραλίες που ανταγωνίζονται εκείνες της Καραϊβικής.
Η Ιταλία είναι άγνωστη στους περίεργους ταξιδιώτες
Πέρα από αυτά τα παραδείγματα, η λίστα με τα μυστικά ιταλικά μέρη θα μπορούσε να συνεχιστεί με τη Ματέρα και τα "sassi" της σκαλισμένα στον βράχο, το Σαν Φρουτουόσο και τον Χριστό της βυθισμένο κάτω από τη θάλασσα, το Τσινγκόλι και το μπαλκόνι του με θέα τη Μάρκε, ή μικρά διαμάντια όπως η Πιάτσα Ντουκάλε στο Βιτζεβάνο.Μια πλατεία Αναγέννησης τόσο τέλεια που πολλοί τη θεωρούν ένα από τα πιο κομψά «σαλόνια» της χώρας. Κάθε περιοχή κρύβει τις δικές της εκπλήξεις: νησιά προσβάσιμα μόνο με μικρό πλοίο, μεσαιωνικά χωριά που έχουν μετατραπεί σε αποικίες καλλιτεχνών όπως η Bussana Vecchia, λιμνοθάλασσες που αλλάζουν συνεχώς όπως η Laghetti di Marinello στη Σικελία ή απροσδόκητα μαυριτανικά κάστρα όπως το Sammezzano, στο Reggello, που περιβάλλεται από λόφους της Τοσκάνης.
Η Ιταλία, εν ολίγοις, είναι ένα παζλ από κρυμμένα μέρη που ξεπερνούν κατά πολύ τις συνήθεις τουριστικές διαδρομές.Αν θέλετε πραγματικά να γνωρίσετε τη χώρα, το κλειδί είναι να νοικιάσετε ένα αυτοκίνητο, να απαλλαγείτε από τον φόβο της απομάκρυνσης από τις μεγάλες πόλεις και να εξερευνήσετε εκείνες τις πόλεις, τους κήπους, τις ακτές και τα ιερά που σπάνια εμφανίζονται στα φυλλάδια μαζικής αγοράς.
Ανάμεσα σε λίμνες που κρύβουν καμπαναριά, κήπους που μοιάζουν με όνειρα και κάστρα χαμένα ανάμεσα σε βουνά, είναι εύκολο να βρεις το δικό σου μυστική ιταλική γωνιά στην οποία θα θέλετε πάντα να επιστρέφετε.