Η Κρακοβία είναι μια από εκείνες τις πόλεις που, μόλις πατήσεις το πόδι σου στα πλακόστρωτα δρομάκια της, διαλύει όλες σου τις προκαταλήψεις. Μακριά από την γκρίζα και σοβιετική εικόνα που εξακολουθούν να έχουν πολλοί Ισπανοί για την ΠολωνίαΕδώ σας περιμένει μια πόλη σχολαστικά επιμελημένη, γεμάτη με γοητευτικά καφέ, καταστήματα σχεδιαστών και εκπληκτικές ιστορικές γωνιές. Με σχεδόν 700.000 κατοίκους και φωλιασμένη κατά μήκος του ποταμού Βιστούλα, είναι μια διαχειρίσιμη, κομψή και εκπληκτικά γοητευτική πόλη.
Αν και η παλιά πόλη της ήταν μια από τις πρώτες περιοχές που δηλώθηκαν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO Και παρόλο που την επισκέπτονται εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο, η Κρακοβία εξακολουθεί να κρύβει μυστικά. Σε αυτό το άρθρο θα εξερευνήσουμε 3 «μυστικά» μέρη που αποκαλύπτουν την πιο απροσδόκητη πλευρά της Κρακοβίαςσυνδυάζοντας τον θρύλο, τη μνήμη και την καθημερινότητα.
1. Stare Miasto και Κάστρο Wawel: η πιο θρυλική Κρακοβία
Η μεσαιωνική καρδιά της Κρακοβίας ονομάζεται Stare Miasto Και πλαισιώνεται τέλεια από έναν πράσινο δακτύλιο: το Πάρκο Πλάντι. Αυτό το πάρκο αντικατέστησε τα παλιά τείχη και τη μεσαιωνική τάφροΚαι σήμερα λειτουργεί ως ένα είδος τοίχου από δέντρα που περιβάλλει το ιστορικό κέντρο με μονοπάτια, παγκάκια, ιδιόρρυθμα γλυπτά και ποδηλατόδρομους όπου οι άνθρωποι ζουν τη ζωή της γειτονιάς τους, τρέχουν ή βγάζουν βόλτα τον σκύλο τους.
Αν σας αρέσει να περιπλανιέστε άσκοπα, λίγες περιοχές είναι τόσο ικανοποιητικές όσο αυτό το ιστορικό κέντρο. Η παλιά Βασιλική Οδός ξεκινά από την Πύλη του Σαν Φλοριάν.Η διαδρομή από την οποία οι Πολωνοί βασιλιάδες έμπαιναν στην πόλη εν μέσω ζητωκραυγών και αμαξών. Σήμερα, τουρίστες, μουσικοί του δρόμου και υπαίθριες καφετέριες ζωντανεύουν αυτόν τον δρόμο, αλλά η πύλη εξακολουθεί να αποτελεί σύμβολο της πόλης και υπενθύμιση της μεγάλης πυρκαγιάς του 16ου αιώνα στην οποία, σύμφωνα με την παράδοση, ο Άγιος Φλωριανός έκανε το θαύμα της κατάσβεσης των φλογών και κατέληξε να γίνει ο προστάτης άγιος των πυροσβεστών.
Πολύ κοντά θα συναντήσετε το BarbicanΜια ηχηρή κυκλική οχύρωση που περιβάλλεται από τάφρο και τοίχους από τούβλα πάχους τριών μέτρων. Είναι ένα από τα λίγα παραδείγματα του είδους του που διατηρούνται ακόμα στην Ευρώπη, ένα είδος θωρακισμένου παρατηρητηρίου από το οποίο περνούσαν κάποτε κανόνια και στρατιώτες και που σήμερα καλωσορίζει όσους εισέρχονται στην παλιά πόλη από τον βορρά. Λευκά σημάδια εξακολουθούν να είναι ορατά στο έδαφος που υποδεικνύουν τη θέση των παλιών τειχών ύψους επτά μέτρων..
Το Planty, παρά τον βουκολικό του αέρα, δείχνει επίσης κάποιες λιγότερο φιλικές πλευρές: Είναι σχετικά συνηθισμένο να βλέπεις άστεγους να κοιμούνται ανάμεσα στα δέντραΔεν δίνει την αίσθηση κινδύνου (το πάρκο είναι γεμάτο οικογένειες, ποδηλάτες και δρομείς), αλλά προσφέρει ένα μικρό σοκ πραγματικότητας που έρχεται σε αντίθεση με την τέλεια εικόνα καρτ ποστάλ της παλιάς πόλης.
Ακολουθώντας την Βασιλική Οδό θα φτάσετε στο μνημειώδες Πλατεία Αγοράς (Rynek Główny)Με 40.000 τετραγωνικά μέτρα, είναι μια από τις μεγαλύτερες μεσαιωνικές πλατείες στην Ευρώπη. Περιβάλλεται από παλάτια με περίτεχνες προσόψεις, σπίτια με τοιχογραφίες και κτίρια που συνδυάζουν γοτθικό, αναγεννησιακό και μπαρόκ στυλ. Στο κέντρο βρίσκεται η παλιά Αίθουσα ΥφασμάτωνΣήμερα έχει μετατραπεί σε μια μάλλον ατημέλητη αγορά αναμνηστικών, ενώ ο πύργος του παλιού Δημαρχείου προσφέρει υπέροχη πανοραμική θέα από ύψος 70 μέτρων, με το περίεργο γεγονός ότι μέσα μπορείτε να ντυθείτε ιππότης, βασιλιάς ή μεσαιωνική κυρία για να τραβήξετε την υποχρεωτική φωτογραφία των σπασίκλα.
Στο ένα άκρο του τετραγώνου βρίσκεται το Βασιλική της Σάντα Μαρίααναγνωρίσιμο από τους δύο άνισους πύργους του. Ο ψηλότερος ήταν το παρατηρητήριο, από όπου τελείται μέχρι σήμερα μία από τις πιο περίεργες τελετουργίες της πόλης: Κάθε ώρα παίζει το Hejnał Mariacki, μια μελωδία τρομπέτας που διακόπτεται απότομα.Η εξήγηση βρίσκεται σε έναν παλιό θρύλο: όταν οι Τάταροι επιτέθηκαν στην Κρακοβία, ο σαλπιγκτής σήμανε συναγερμό εγκαίρως για να κλείσει τις πύλες της πόλης, αλλά ένα εχθρικό βέλος διαπέρασε το λαιμό του στη μέση της μελωδίας. Έκτοτε, το τραγούδι έχει «κοπεί απότομα» για να τιμήσει την παρατήρηση.
Το εσωτερικό της βασιλικής είναι εκπληκτικό στην υπερβολή του: Έντονα χρωματισμένοι τοίχοι, σκούρο μπλε θόλοι με χρυσά αστέρια και ένα μνημειώδες γοτθικό τέμπλο από ξύλο σκαλισμένο σε ξύλο, θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα στην Ευρώπη. Λίγα μέτρα μακριά, σχεδόν κρυμμένο, βρίσκεται η μικροσκοπική εκκλησία του Άγιος Αδαλβέρτοςόπου μετά βίας χωράνε είκοσι άτομα. Από έξω δεν τραβάει την προσοχή, αλλά αν κοιτάξετε ψηλά, η θολωτή οροφή του θα σας αφήσει άφωνους.
Ένα μοντέρνο γλυπτό εγκαταστάθηκε στην ίδια πλατεία, η οποία έχει γίνει σημείο συνάντησης για τους ντόπιους: «Δεμένος Έρωτας»Είναι ένα τεράστιο ανακλινόμενο κεφάλι με καλυμμένα τα μάτια του. Ο γλύπτης το δώρισε στην πόλη και, μετά από αρκετή συζήτηση για το πού να το τοποθετήσει, κατέληξε μπροστά από το Λόνχα. Σήμερα, οι νέοι σκαρφαλώνουν μέσα στο γλυπτό για να τραβήξουν φωτογραφίες ή να χαλαρώσουν «δίπλα στο κεφάλι».
Ένα άλλο μέρος με ιστορική σημασία είναι η Πανεπιστήμιο JagiellonianΙδρύθηκε τον 14ο αιώνα και είναι ένα από τα παλαιότερα στην Ευρώπη, αρχικά προσέφερε μόνο τρεις τομείς σπουδών (Φιλοσοφία, Ιατρική και Νομική) και σχεδόν εξαφανίστηκε μετά τον θάνατο του ιδρυτή του βασιλιά. Ήταν η Βασίλισσα Χέντβιγκ που το διέσωσε, δωρίζοντας τα κοσμήματά της και λαμβάνοντας παπική άδεια για τη δημιουργία της Θεολογικής Σχολής.Παρά το γεγονός ότι απαγορευόταν στις γυναίκες να σπουδάσουν εκεί. Αργότερα, το κέντρο θα υιοθέτησε το όνομα «Γιαγκελονιανό» προς τιμήν του συζύγου της.
Ανάμεσα στους επιφανείς μαθητές του ξεχωρίζουν οι εξής: Νικόλαος ΚοπέρνικοςΟ αστρονόμος που τόλμησε να προτείνει ότι η Γη περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο και όχι το αντίστροφο. Σήμερα, το ιστορικό κτίριο του πανεπιστημίου λειτουργεί ως μουσείο και, ως φόρος τιμής στην ιστορία, κάθε περίεργη ώρα μεταξύ 9 π.μ. και 17 μ.μ. ανοίγει μια μικρή σκηνή κάτω από το ρολόι με φιγούρες του Κοπέρνικου, της βασίλισσας Χέντβιγκ και του βασιλιά Καζίμιρ να παρελαύνουν στον ρυθμό του πανεπιστημιακού ύμνου. Μια μικρή ιστορική ιδιορρυθμία μόλις λίγα μέτρα από την πλατεία της αγοράς.
Ακολουθώντας τον Camino Real νότια, φτάνετε στον λόφο του Wawel, το πολιτικό και συμβολικό επίκεντρο της αρχαίας Πολωνίας. Εκεί βρίσκεται το βασιλικό κάστρο και το Καθεδρικός ναός του Αγίου Wenceslas και Saint StisislausΈνα πραγματικό εθνικό πάνθεον. Μέσα στα τείχη του, οι βασιλιάδες στέφονταν και στη συνέχεια θάβονταν, έτσι μέσα σε αυτό υπάρχει μια παρέλαση από σαρκοφάγους, ταφικά παρεκκλήσια (υπάρχουν 18) και επάλληλα αρχιτεκτονικά στυλ: γοτθικό από τη μία πλευρά, αναγεννησιακό από την άλλη, μπαρόκ πινελιές... όλα αρκετά ζωηρά.
Μία από τις πιο μοναδικές επισκέψεις μέσα στον καθεδρικό ναό είναι η ανάβαση στο Η καμπάνα του ΣιγισμούνδουΈνας χάλκινος κολοσσός βάρους άνω των 1.200 κιλών. Για να τον φτάσετε, πρέπει να ανεβείτε στενά ξύλινα σκαλοπάτια, ανάμεσα σε δοκάρια και γωνίες που κάνουν περισσότερα από ένα άτομα να νιώθουν σαν τον Κουασιμόδο. Ο χώρος είναι τόσο στενός που πολύ μεγαλόσωμοι άνθρωποι μπορεί να δυσκολευτούν πολύ.Αξίζει λοιπόν να το έχετε αυτό υπόψη σας αν δεν τα πάτε καλά με κλειστούς χώρους.
Έξω από τον λόφο, στις όχθες του Βιστούλα, σας περιμένει ένα από τα πιο γραφικά σύμβολα της πόλης: το Δράκος ΒάβελΈνα μεταλλικό άγαλμα που βγάζει φωτιά κατά καιρούς και ενθουσιάζει τα παιδιά. Ο θρύλος λέει ότι όταν ο βασιλιάς Κράκος εγκαταστάθηκε στον λόφο, ένας δράκος που ζούσε σε μια κοντινή σπηλιά καταβρόχθισε πρώτα αρνιά και μετά νεαρές κοπέλες. Απελπισμένος, ο βασιλιάς υποσχέθηκε το χέρι της κόρης του, Γουάντα, σε όποιον σκότωνε το τέρας..
Ο ένας ιππότης μετά τον άλλον εξαφανιζόταν στη σπηλιά, μέχρι που ένας ταπεινός τσαγκάρης ονόματι Σκούμπα επινόησε ένα αδιανόητο σχέδιο: ξεκοίλιασε ένα αρνί, το γέμισε με θειάφι, το έραψε και το άφησε στην είσοδο της σπηλιάς. Ο δράκος το έφαγε, ένιωσε το στομάχι του να καίγεται και έτρεξε στο ποτάμι να πιει νερό σαν τρελός. Ήπιε τόσο πολύ νερό από τον Βιστούλα που κατέληξε να εκραγεί.Ο Σκούμπα παντρεύτηκε τη Γουάντα και όλοι έζησαν ευτυχισμένοι για πάντα, εκτός από τον δράκο, φυσικά.
2. Καζιμιέρζ και Ποντγκόρζε: μυστικά της εβραϊκής συνοικίας και η μνήμη του γκέτο
Ενώ η παλιά πόλη αναδεικνύει το μνημειώδες πρόσωπο της πόλης, οι γειτονιές Καζιμιέρζ και Ποντγκόρζε Περιέχουν μερικές από τις πιο δύσκολες και επίσης πιο χίπστερ ιστορίες της Κρακοβίας, παρόμοιες με αρκετές μυστικές γωνιές του Βερολίνου. Το Καζιμιέρζ ήταν για αιώνες η χαρακτηριστική εβραϊκή συνοικία.Έπεσε σε παρακμή μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και, μέχρι πριν από λίγο καιρό, θεωρούνταν επικίνδυνη περιοχή όπου κανείς δεν τολμούσε να περπατήσει τη νύχτα.
Όλα άλλαξαν από τη δεκαετία του 90 και μετά, όταν μέρος της ταινίας γυρίστηκε εδώ. «Η λίστα του Σίντλερ»Παραδόξως, οι σκηνές στο γκέτο δεν γυρίστηκαν στο πραγματικό γκέτο, αλλά στο Καζιμιέρζ, επειδή διατήρησε καλύτερα την ατμόσφαιρα μιας παραδοσιακής εβραϊκής συνοικίας από το ίδιο το Ποντγκόρζε, το οποίο υπέστη σοβαρές ζημιές από τον πόλεμο. Από τότε, το Καζιμιέρζ έχει γεμίσει με γοητευτικά καφέ, γκαλερί, καταστήματα σχεδιαστών και street art.Και σήμερα είναι το ιδανικό μέρος για να βγείτε έξω για δείπνο, να πιείτε ένα ποτό ή απλώς να περιπλανηθείτε στους δρόμους του.
Στην Πλατεία ΝόβιΣτην καρδιά της γειτονιάς, οι συναυλίες δρόμου είναι συχνά αυτοσχέδιες, οι παραστάσεις μουσικών που ταξιδεύουν σε όλη την Ευρώπη με φιλοδωρήματα και καλή διάθεση, και οι πάγκοι fast food όπου τα zapiekanka (γιγάντιες μπαγκέτες γρατινέ) μοιράζονται τα φώτα της δημοσιότητας με διεθνή πιάτα. Η νυχτερινή ζωή είναι έντονη αλλά όχι τόσο άγρια όσο σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις.και εξακολουθεί να έχει μια συγκεκριμένη αίσθηση τοπικής γειτονιάς αντί για τουριστικό σκηνικό.
Το Καζιμιέρζ διατηρεί επίσης αρκετές συναγωγές που θυμίζουν το εβραϊκό παρελθόν της περιοχής. επτά ιστορικές συναγωγέςΠολλά λειτουργούν σήμερα ως μουσεία ή χώροι περιστασιακής λατρείας, αλλά μόνο ένα παραμένει ενεργό: το Συναγωγή ΡεμούχΕίναι μικρό και συνδέεται με ένα εβραϊκό νεκροταφείο. Εδώ, οι άνδρες πρέπει να καλύπτουν τα κεφάλια τους με μια κιπά κατά την είσοδό τους, και στο νεκροταφείο, μια λεπτομέρεια ξεχωρίζει: Στις ταφόπλακες υπάρχουν μικρές πέτρες τοποθετημένες προσεκτικά.
Δεν είναι απομεινάρια των έργων ή κάτι τέτοιο, αλλά μια πολύ συναισθηματικά φορτισμένη παράδοση: οι πέτρες αφήνονται από όσους επισκέπτονται τον τάφο, ως ένδειξη ότι κάποιος θυμάται ακόμα το άτομο που έχει ταφεί. Μια ταφόπλακα χωρίς πέτρες είναι, κατά κάποιο τρόπο, αυτή κάποιου που σχεδόν κανείς δεν επισκέπτεται πια.Πιο σύγχρονη (από τον 19ο αιώνα) είναι η Συναγωγή Tempel, με λιγότερο εντυπωσιακή αισθητική από άλλα θρησκευτικά κοσμήματα του κόσμου, αλλά με μεγάλο συμβολικό βάρος στην τοπική ιστορία.
Ακόμα κι έτσι, η άλλη πλευρά της εβραϊκής ιστορίας της Κρακοβίας βρίσκεται στην άλλη πλευρά του ποταμού, στη γειτονιά του PodgórzeΕδώ είναι που οι Ναζί έχτισαν το πραγματικό Το γκέτο της Κρακοβίας το 1941περιορίζοντας πάνω από 17.000 Εβραίους σε άθλιες συνθήκες σε έναν χώρο σχεδιασμένο για περίπου 3.000 άτομα. Παρά την επακόλουθη αστική ανάπτυξη, ορισμένες περιοχές εξακολουθούν να υπάρχουν. αρχικά ερείπια του τείχους του γκέτο, σε σχήμα ταφόπλακας, στις διευθύνσεις Lwowska 25 και Limanowskiego 62.
Δεν είναι εύκολο να τα βρείτε με την πρώτη ματιά και περνούν απαρατήρητα αν βιάζεστε, γι' αυτό καλό είναι να έχετε τις διευθύνσεις σημειωμένες ή να χρησιμοποιείτε GPS. Είναι σύντομα θραύσματα, αλλά εντυπωσιάζουν με τον συμβολισμό τους: ένας τοίχος με τη σιλουέτα μιας ταφικής πέτρας για να περικλείει χιλιάδες ανθρώπους που καταδικάστηκαν εκ των προτέρων.Μέσα σε αυτή την περίμετρο, η πείνα, οι ασθένειες και η βία ήταν μέρος της καθημερινής ζωής.
Το νευραλγικό κέντρο του γκέτο ήταν το τρέχον Πλατεία Ηρώων του Γκέτο (Plac Bohaterów)Παλαιότερα γνωστή ως πλατεία Ζγκόντι, ήταν το μέρος όπου οι Ναζί συγκέντρωναν Εβραίους με τα υπάρχοντά τους για να επιλέξουν ποιοι θα απελαύνονταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης. Σήμερα, η πλατεία δεσπόζει από ένα στοιχειωτικό μνημείο: Δεκάδες άδειες μεταλλικές καρέκλες διάσπαρτες σε όλο τον χώρο, ένα έργο που συνδέεται με τη μνήμη του Ολοκαυτώματος και σχετίζεται με τον σκηνοθέτη Ρομάν Πολάνσκι, έναν επιζώντα του γκέτο.
Ακριβώς απέναντι από το δρόμο βρίσκεται το διάσημο Eagle Pharmacy (Apteka pod Orłem)το οποίο έπαιξε καθοριστικό ρόλο κατά τη διάρκεια της κατοχής. Ο ιδιοκτήτης του, Tadeusz Pankiewicz, ήταν ένας μη Εβραίος Πολωνός φαρμακοποιός στον οποίο οι Ναζί επέτρεψαν να εγκαταλείψει το γκέτο και να μετακομίσει σε μια ασφαλέστερη περιοχή. Αποφάσισε να μείνει και να κρατήσει το φαρμακείο ανοιχτό 24 ώρες το 24ωρο.μετατρέποντάς το σε σημείο ιατρικής υποστήριξης, πληροφοριών και παράνομης βοήθειας για τους φυλακισμένους Εβραίους.
Στα δωμάτιά του, διανέμονταν φάρμακα, μεταδίδονταν νέα από τον έξω κόσμο και βοηθούνταν όσοι κινδύνευαν περισσότερο να κρυφτούν. Σήμερα, το φαρμακείο έχει διατηρηθεί ακριβώς όπως ήταν και συνεχίζει να λειτουργεί ως τέτοιο. διαδραστικό μουσείο με επίκεντρο τη ζωή στο γκέτοΜε μαρτυρίες, φωτογραφίες και καθημερινά αντικείμενα, η έκθεση δίνει μια εικόνα για ιστορίες που διαφορετικά θα παρέμεναν απλές στατιστικές. Η είσοδος περιλαμβάνεται στην Κάρτα Κρακοβίας και, αν πάτε ανεξάρτητα, κοστίζει λίγο πάνω από δύο ευρώ (υπάρχουν ακόμη και ημέρες με ελεύθερη είσοδο).
Σε κοντινή απόσταση με τα πόδια βρίσκεται ένα άλλο βασικό μέρος για την κατανόηση αυτής της εποχής: το Το εργοστάσιο του Oskar SchindlerΤο κτίριο ήταν μέρος ενός βιομηχανικού συγκροτήματος όπου, κατά τη διάρκεια του πολέμου, κατασκευάζονταν πρώτα δοχεία και στη συνέχεια πυρομαχικά. Ο ιδιοκτήτης του, Όσκαρ Σίντλερ, ήταν επιχειρηματίας που είχε σχέση με το ναζιστικό κόμμα, στρατολογημένος ως πληροφοριοδότης από τα SS, ο οποίος ήρθε στην Κρακοβία με την ιδέα να βγάλει χρήματα εκμεταλλευόμενος φθηνό εβραϊκό εργατικό δυναμικό.
Ωστόσο, η καθημερινή επαφή με τους εργάτες του τού άνοιξε τα μάτια στη φρίκη του συστήματος με το οποίο συνεργαζόταν. Σταδιακά, από αδίστακτος καιροσκόπος μετατράπηκε σε προστάτη των υπαλλήλων του., διαπραγματευόμενος, δωροδοκώντας και κάνοντας ελιγμούς για να κρατήσει τους εργάτες του στο εργοστάσιο και να αποτρέψει την αποστολή τους στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Πλάσοβ ή στο Άουσβιτς.
Όταν η παραγωγή αγγείων έπαψε να είναι κερδοφόρα και μετατράπηκε σε εργοστάσιο κατασκευής οστράκων, ο Σίντλερ έδωσε διαταγές ότι πολλά από αυτά έπρεπε να είναι ελαττωματικά, ώστε να μην συμβάλλουν αποτελεσματικά στην πολεμική προσπάθεια. Χάρη στους ελιγμούς του, εκτιμάται ότι έσωσε περισσότερους από 1.200 Εβραίουςη περίφημη «Schindlerjuden». Μετά τον πόλεμο, η ιστορία τους έγινε παγκοσμίως γνωστή χάρη στην ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ, η οποία χρησιμοποίησε την Κρακοβία και τα περίχωρά της ως κύριο σκηνικό.
Σήμερα, το εργοστάσιο στεγάζει ένα από τα πιο ολοκληρωμένα μουσεία για την Ιστορία της Κρακοβίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου ΠολέμουΔεν είναι απλώς μια έκθεση για τον Σίντλερ: είναι ένα σχολαστικό, δωμάτιο-δωμάτιο ταξίδι στην καθημερινή ζωή υπό τη ναζιστική κατοχή, με φωτογραφίες, έγγραφα, βίντεο, αναπαραστάσεις δρόμων, βαγονιών τρένων και γραφείων, και οδυνηρές μαρτυρίες. Είναι τόσο περιεκτική που πολλοί άνθρωποι φεύγουν νιώθοντας συγκλονισμένοι. Αν θέλετε πραγματικά να το αξιοποιήσετε στο έπακρο, αφιερώστε αρκετές ώρες και να θυμάστε ότι υπάρχει πολύ διάβασμα, συχνά στα αγγλικά..
Το μουσείο είναι επίσης ένα από τα πιο δημοφιλή στην πόλη, επομένως τα μεμονωμένα εισιτήρια συνήθως εξαντλούνται εβδομάδες νωρίτερα. Εδώ το Κάρτα Κρακοβίας Παίζει καθοριστικό ρόλο: περιλαμβάνει πρόσβαση στο εργοστάσιο, το φαρμακείο Eagle και πολλά άλλα μουσεία, καθώς και μέσα μαζικής μεταφοράς. Δεν είναι ασυνήθιστο να βλέπεις ανθρώπους να στέκονται έξω από το Schindler's με την πινακίδα «sold out». ενώ όσοι έχουν άδεια εισόδου εισέρχονται χωρίς πρόβλημα.
3. Τα αλατωρυχεία της Βιελίτσκα: Ο μυστικός υπόγειος καθεδρικός ναός
Περίπου 10 χιλιόμετρα από την Κρακοβία βρίσκεται ένα από τα πιο περίπλοκα μέρη της χώρας: το Wieliczka αλατωρυχείαΑν και εμφανίζονται σχεδόν σε κάθε ταξιδιωτικό οδηγό, πολλοί ταξιδιώτες δεν μπορούν ακόμα να φανταστούν τι κρύβεται εκεί κάτω, και η επίσκεψη μοιάζει σαν να μπαίνεις σε έναν παράλληλο κόσμο. Είναι ένα από τα πρώτα μνημεία που ανακηρύχθηκαν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO και δέχεται περισσότερους από ένα εκατομμύριο επισκέπτες ετησίως.
Από την Κρακοβία, μπορείτε να φτάσετε εκεί με τρένο σε περίπου 20 λεπτά και με πολύ λίγα χρήματα. Μόλις φτάσετε στο συγκρότημα, οι επισκέψεις πραγματοποιούνται πάντα με έναν εξουσιοδοτημένο ξεναγό, ο οποίος εξηγεί την ιστορία της εξόρυξης αλατιού, τις συνθήκες εργασίας των ανθρακωρύχων και τις πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες. Το πρώτο σοκ έρχεται από την αρχή κιόλας: μια ατελείωτη σκάλα με περισσότερα από 300 σκαλοπάτια που σε κάνει να κατέβεις δεκάδες μέτρα σε μια σπείρα., σαν να ήσουν καθ' οδόν προς το κέντρο της Γης.
Τα ορυχεία έχουν στην πραγματικότητα εννέα υπόγεια επίπεδα, αλλά η τουριστική διαδρομή καλύπτει μόνο τα τρία από αυτά—αρκετά για να σας αφήσουν άφωνους. Όλα έχουν ανασκαφεί με το χέρι εδώ και αιώνες. χιλιόμετρα γκαλερί, τεράστιοι θάλαμοι, οροφές που μοιάζουν με καθεδρικούς ναούς, λίμνες άλμης με πρασινωπές αντανακλάσεις και παντού, φιγούρες σκαλισμένες απευθείας στον αλμυρό βράχο από τους ίδιους τους ανθρακωρύχους.
Ανάμεσα στους πιο εντυπωσιακούς χώρους είναι ο Παρεκκλήσι της Αγίας ΚίνγκαΕίναι μια υπόγεια εκκλησία με πανύψηλους θόλους, βωμούς, βιβλικά ανάγλυφα, ακόμη και λάμπες των οποίων οι κρύσταλλοι είναι στην πραγματικότητα προσεκτικά σκαλισμένοι και γυαλισμένοι από αλάτι. Λειτουργίες τελούνται εδώ κάθε Κυριακή στις επτά το πρωί και γάμοι πραγματοποιούνται όλο το χρόνο, με ζευγάρια να έρχονται ειδικά για να παντρευτούν σε αυτό το σχεδόν σουρεαλιστικό σκηνικό. Υπάρχει ακόμη και ένα γλυπτό του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β', ο οποίος είναι πανταχού παρών σε όλη τη χώρα λόγω της πολωνικής του καταγωγής..
Στην πορεία, θα βρείτε δωμάτια αφιερωμένα στη γεωλογία, στις τεχνικές εξόρυξης ή σε σκηνές της μεταλλευτικής ζωής αναδημιουργημένες με φιγούρες. Αλλά αυτό που είναι πιο εντυπωσιακό είναι η συνεχής υπενθύμιση ότι αυτά δεν είναι φυσικά σπήλαια: Κάθε σήραγγα, κάθε θάλαμος και κάθε λίμνη δημιουργήθηκαν από ανθρώπινα χέρια.Στο τέλος της περιήγησης, αφού κατέβει κανείς περίπου 130 μέτρα από την είσοδο και περπατήσει γύρω στα 3 χιλιόμετρα γκαλερί, φεύγει με εκείνο το μείγμα θαυμασμού και ιλίγγου που προκαλούν τα λιγότερο γνωστά κολοσσιαία έργα.
Για πολλούς ταξιδιώτες, τα Ορυχεία Βιελίτσκα γίνονται ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του ταξιδιού στην Κρακοβία, σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με την ίδια την πόλη. Είναι μια ιδανική εκδρομή για να ολοκληρώσετε μερικές ημέρες με επίκεντρο τη μεσαιωνική ιστορία και τη μνήμη του Ολοκαυτώματος.προσθέτοντας μια πινελιά βιομηχανικής φαντασίας που σπάνια βρίσκεται σε άλλους ευρωπαϊκούς προορισμούς.
Η Κρακοβία συνδυάζει σχεδόν μαγικά το μεσαιωνικό της παρελθόν, τις ακόμη φρέσκες πληγές του 20ού αιώνα και μια σύγχρονη ζωντάνια που είναι εμφανής στα καφέ, την τέχνη του δρόμου και τον ρυθμό της ζωής. Ανάμεσα στον θρύλο του δράκου του Βάβελ, την ηχώ του διακεκομμένου τρομπετίστα, τις άδειες καρέκλες του γκέτο, τον καθεδρικό ναό από αλάτι στη Βιελίτσκα και τις νύχτες στο ΚαζίμιερζΗ πόλη παραμένει στη μνήμη μας ως ένα μέρος όπου η ομορφιά και ο τρόμος συνυπάρχουν και όπου είναι ακόμα δυνατό να ανακαλύψουμε κρυφές γωνιές και ιστορίες που δεν εμφανίζονται στα τυπικά φυλλάδια.